Icelandic

edit

Etymology

edit

From sögn (verb) +‎ beyging (inflection).

Pronunciation

edit

Noun

edit

sagnbeyging f (genitive singular sagnbeygingar, nominative plural sagnbeygingar)

  1. (grammar) conjugation, inflection of verbs

Declension

edit
Declension of sagnbeyging (feminine)
singular plural
indefinite definite indefinite definite
nominative sagnbeyging sagnbeygingin sagnbeygingar sagnbeygingarnar
accusative sagnbeygingu sagnbeyginguna sagnbeygingar sagnbeygingarnar
dative sagnbeygingu sagnbeygingunni sagnbeygingum sagnbeygingunum
genitive sagnbeygingar sagnbeygingarinnar sagnbeyginga sagnbeyginganna
edit

See also

edit