rozpocząć

Polish

Etymology

Etymology tree

Proto-Slavic *orz-

Old Polish roz-

Polish roz-

Proto-Indo-European *h₂ep

Proto-Indo-European *-o

Proto-Indo-European *h₂epó

Proto-Indo-European *h₂pó

Proto-Balto-Slavic *pa

Proto-Slavic *po

Proto-Slavic *po-

Proto-Indo-European *ken-der.

Proto-Balto-Slavic *kentei

Proto-Slavic *čęti

Proto-Slavic *počęti

Polish począć

Polish rozpocząć

From roz- + począć.^[1] First attested in 1597.^[2] Compare Kashubian rozpòczic, and Silesian rozpoczōńć.

Pronunciation

IPA^(key): /rɔsˈpɔ.t͡ʂɔɲt͡ɕ/

(Middle Polish) IPA^(key): /rɔsˈpɔ.t͡ʂɔ̃t͡ɕ/

Audio 1; “rozpocząć”: (file)
Audio 2; “rozpocząć się”: (file)
Rhymes: -ɔt͡ʂɔɲt͡ɕ
Syllabification: roz‧po‧cząć

Verb

rozpocząć pf (imperfective rozpoczynać)

(transitive) to start, to begin (to do something previously not done) [with infinitive ‘to do what’] (proscribed)
Synonyms: jąć, wszcząć, zacząć
(transitive) to begin (to do something as the first of a series of actions) [with instrumental ‘with what’; or with od (+ genitive) ‘from what’]
Synonym: zacząć
(transitive) to start, to begin (to be the first element of something)
(intransitive) to begin, to start (to take on a particular profession) [with jako (+ nominative) ‘as what’]
Synonym: zacząć
(transitive) to begin (to open and start using something previously unused)
Synonyms: napocząć, zacząć
(intransitive) to begin (to say something at first and continue speaking afterwards) [with o (+ locative) ‘about what’]
Synonym: zacząć
(reflexive with się) to start, to begin (of events, etc., to have a beginning; to be initiated)
Synonym: zacząć się

Antonym: skończyć się
(reflexive with się) to start, to begin (of places, etc., to have an edge; to be first seen somewhere)
Synonym: zacząć się

Antonym: skończyć się
(reflexive with się) to start, to begin (of periods, etc., to have the initial phase and continue to last)
Synonyms: nastać, zacząć się
(reflexive with się) to start, to begin (to be the first of a collection of events) [with instrumental or z (+ instrumental) ‘with what’; or with od (+ genitive) ‘from what’]
Synonym: zacząć się

Conjugation

Conjugation of *rozpocząć* pf
	person	singular			plural
	person	masculine	feminine	neuter	virile	nonvirile
infinitive		rozpocząć
future tense	1^st	rozpocznę			rozpoczniemy
	2^nd	rozpoczniesz			rozpoczniecie
	3^rd	rozpocznie			rozpoczną
	impersonal	rozpocznie się
past tense	1^st	rozpocząłem, -(e)m rozpoczął	rozpoczęłam, -(e)m rozpoczęła	rozpoczęłom, -(e)m rozpoczęło	rozpoczęliśmy, -(e)śmy rozpoczęli	rozpoczęłyśmy, -(e)śmy rozpoczęły
	2^nd	rozpocząłeś, -(e)ś rozpoczął	rozpoczęłaś, -(e)ś rozpoczęła	rozpoczęłoś, -(e)ś rozpoczęło	rozpoczęliście, -(e)ście rozpoczęli	rozpoczęłyście, -(e)ście rozpoczęły
	3^rd	rozpoczął	rozpoczęła	rozpoczęło	rozpoczęli	rozpoczęły
	impersonal	rozpoczęto
conditional	1^st	rozpocząłbym, bym rozpoczął	rozpoczęłabym, bym rozpoczęła	rozpoczęłobym, bym rozpoczęło	rozpoczęlibyśmy, byśmy rozpoczęli	rozpoczęłybyśmy, byśmy rozpoczęły
	2^nd	rozpocząłbyś, byś rozpoczął	rozpoczęłabyś, byś rozpoczęła	rozpoczęłobyś, byś rozpoczęło	rozpoczęlibyście, byście rozpoczęli	rozpoczęłybyście, byście rozpoczęły
	3^rd	rozpocząłby, by rozpoczął	rozpoczęłaby, by rozpoczęła	rozpoczęłoby, by rozpoczęło	rozpoczęliby, by rozpoczęli	rozpoczęłyby, by rozpoczęły
	impersonal	rozpoczęto by
imperative	1^st	niech rozpocznę			rozpocznijmy
	2^nd	rozpocznij			rozpocznijcie
	3^rd	niech rozpocznie			niech rozpoczną

passive adjectival participle		rozpoczęty	rozpoczęta	rozpoczęte	rozpoczęci	rozpoczęte
anterior adverbial participle		rozpocząwszy
verbal noun		rozpoczęcie

Derived terms

nouns

rozpoczęcie

Trivia

According to Słownik frekwencyjny polszczyzny współczesnej (1990), rozpocząć is one of the most used words in Polish, appearing 17 times in scientific texts, 40 times in news, 11 times in essays, 8 times in fiction, and 1 time in plays, each out of a corpus of 100,000 words, totaling 77 times, making it the 842nd most common word in a corpus of 500,000 words.^[3]

According to Słownik frekwencyjny polszczyzny współczesnej (1990), rozpocząć się is one of the most used words in Polish, appearing 6 times in scientific texts, 54 times in news, 5 times in essays, 2 times in fiction, and 0 times in plays, each out of a corpus of 100,000 words, totaling 67 times, making it the 973rd most common word in a corpus of 500,000 words.^[4]

References

^ Bańkowski, Andrzej (2000), “rozpocząć”, in Etymologiczny słownik języka polskiego [Etymological Dictionary of the Polish Language] (in Polish)
^ Maria Renata Mayenowa; Stanisław Rospond; Witold Taszycki; Stefan Hrabec; Władysław Kuraszkiewicz (2010-2023), “rozpocząć”, in Słownik Polszczyzny XVI Wieku [A Dictionary of 16th Century Polish]
^ Ida Kurcz (1990), “rozpocząć”, in Słownik frekwencyjny polszczyzny współczesnej [Frequency dictionary of the Polish language]‎^[1] (in Polish), volume 2, Kraków; Warszawa: Polska Akademia Nauk. Instytut Języka Polskiego, page 502
^ Ida Kurcz (1990), “rozpocząć się”, in Słownik frekwencyjny polszczyzny współczesnej [Frequency dictionary of the Polish language]‎^[2] (in Polish), volume 2, Kraków; Warszawa: Polska Akademia Nauk. Instytut Języka Polskiego, page 502