See also: Metin, mê tín, and metîn

Catalan

edit

Pronunciation

edit

Verb

edit

metin

  1. inflection of metre:
    1. third-person plural present subjunctive
    2. third-person plural imperative

Crimean Tatar

edit

Etymology

edit

From Arabic مَتْن (matn).

Pronunciation

edit
  • Hyphenation: me‧tin

Noun

edit

metin

  1. text

Declension

edit
Declension of metin
singular plural
nominative metin metinler
genitive metinniñ metinlerniñ
dative metinge metinlerge
accusative metinni metinlerni
locative metinde metinlerde
ablative metinden metinlerden

Derived terms

edit

References

edit

Icelandic

edit

Noun

edit

metin

  1. definite nominative plural of met
  2. definite accusative plural of met

Turkish

edit

Etymology 1

edit

Inherited from Ottoman Turkish متن (metin, metn), from Arabic مَتْن (matn).

Pronunciation

edit
  • IPA(key): /meˈtin/
  • Hyphenation: me‧tin

Noun

edit

metin (definite accusative metni, plural metinler)

  1. text (a written passage)
    Synonym: tekst
Declension
edit
Declension of metin
singular plural
nominative metin metinler
definite accusative metni metinleri
dative metne metinlere
locative metinde metinlerde
ablative metinden metinlerden
genitive metnin metinlerin
Possessive forms
nominative
singular plural
1st singular metnim metinlerim
2nd singular metnin metinlerin
3rd singular metni metinleri
1st plural metnimiz metinlerimiz
2nd plural metniniz metinleriniz
3rd plural metinleri metinleri
definite accusative
singular plural
1st singular metnimi metinlerimi
2nd singular metnini metinlerini
3rd singular metnini metinlerini
1st plural metnimizi metinlerimizi
2nd plural metninizi metinlerinizi
3rd plural metinlerini metinlerini
dative
singular plural
1st singular metnime metinlerime
2nd singular metnine metinlerine
3rd singular metnine metinlerine
1st plural metnimize metinlerimize
2nd plural metninize metinlerinize
3rd plural metinlerine metinlerine
locative
singular plural
1st singular metnimde metinlerimde
2nd singular metninde metinlerinde
3rd singular metninde metinlerinde
1st plural metnimizde metinlerimizde
2nd plural metninizde metinlerinizde
3rd plural metinlerinde metinlerinde
ablative
singular plural
1st singular metnimden metinlerimden
2nd singular metninden metinlerinden
3rd singular metninden metinlerinden
1st plural metnimizden metinlerimizden
2nd plural metninizden metinlerinizden
3rd plural metinlerinden metinlerinden
genitive
singular plural
1st singular metnimin metinlerimin
2nd singular metninin metinlerinin
3rd singular metninin metinlerinin
1st plural metnimizin metinlerimizin
2nd plural metninizin metinlerinizin
3rd plural metinlerinin metinlerinin
Predicative forms
singular plural
1st singular metnim metinlerim
2nd singular metinsin metinlersin
3rd singular metin
metindir
metinler
metinlerdir
1st plural metniz metinleriz
2nd plural metinsiniz metinlersiniz
3rd plural metinler metinlerdir
Derived terms
edit

Etymology 2

edit

From Arabic مَتِين (matīn).

Pronunciation

edit
  • IPA(key): /meˈtiːn/
  • Hyphenation: me‧tin

Adjective

edit

metin

  1. misspelling of metîn

Etymology 3

edit

From met +‎ -in.

Noun

edit

metin

  1. inflection of met:
    1. genitive singular
    2. second-person singular single-possession possessive

Further reading

edit

Uzbek

edit

Pronunciation

edit
  • IPA(key): [meˈtin]
  • Hyphenation: me‧tin

Etymology 1

edit

Inherited from Chagatai میتین (mytyn /⁠mētīn⁠/), from Classical Persian میتِین (mētīn).

Noun

edit

metin (plural metinlar)

  1. pickaxe, mattock
    Synonyms: kirka, choʻkich
Declension
edit
Declension of metin
singular plural
nominative metin metinlar
genitive metinning metinlarning
dative metinga metinlarga
definite accusative metinni metinlarni
locative metinda metinlarda
ablative metindan metinlardan
similative metindek metinlardek
Possessive forms of metin
1st person singular
singular plural
nominative metinim metinlarim
genitive metinimning metinlarimning
dative metinimga metinlarimga
definite accusative metinimni metinlarimni
locative metinimda metinlarimda
ablative metinimdan metinlarimdan
similative metinimdek metinlarimdek
2nd person singular
singular plural
nominative metining metinlaring
genitive metiningning metinlaringning
dative metiningga metinlaringga
definite accusative metiningni metinlaringni
locative metiningda metinlaringda
ablative metiningdan metinlaringdan
similative metiningdek metinlaringdek
3rd person singular
singular plural
nominative metini metinlari
genitive metinining metinlarining
dative metiniga metinlariga
definite accusative metinini metinlarini
locative metinida metinlarida
ablative metinidan metinlaridan
similative metinidek metinlaridek
1st person plural
singular plural
nominative metinimiz metinlarimiz
genitive metinimizning metinlarimizning
dative metinimizga metinlarimizga
definite accusative metinimizni metinlarimizni
locative metinimizda metinlarimizda
ablative metinimizdan metinlarimizdan
similative metinimizdek metinlarimizdek
2nd person plural
singular plural
nominative metiningiz metinlaringiz
genitive metiningizning metinlaringizning
dative metiningizga metinlaringizga
definite accusative metiningizni metinlaringizni
locative metiningizda metinlaringizda
ablative metiningizdan metinlaringizdan
similative metiningizdek metinlaringizdek
3rd person plural
singular plural
nominative metini metinlari
genitive metinining metinlarining
dative metiniga metinlariga
definite accusative metinini metinlarini
locative metinida metinlarida
ablative metinidan metinlaridan
similative metinidek metinlaridek

Etymology 2

edit

Inherited from Chagatai متین (mtyn /⁠mätīn⁠/), from Classical Persian مَتِین (matīn), from Arabic مَتِين (matīn).

Adjective

edit

metin (comparative metinroq, superlative eng metin)

  1. hard, tough, firm
    Synonyms: qattiq, zarang
  2. steadfast, unyielding, resolute
    Synonyms: mustahkam, buzilmas
Alternative forms
edit
Derived terms
edit

Further reading

edit