English

edit

Etymology

edit

    Borrowed from Māori kutu.

    Noun

    edit

    kutu (plural kutus)

    1. (New Zealand) A body louse.
      • 2014, Witi Ihimaera, Maori Boy: A Memoir of Childhood:
        'Yes,' Kuikui continued, 'all the cow shit from the milking, and we don't want Blondie's kutus floating in our water.'

    Brunei Malay

    edit

    Etymology

    edit

    From Proto-Malayic *kutu, from Proto-Malayo-Polynesian *kutu, from Proto-Austronesian *kuCu.

    Pronunciation

    edit

    Noun

    edit

    kutu

    1. louse (insect)

    References

    edit
    • Blust, Robert; Trussel, Stephen; et al. (2023) “*kuCu”, in the CLDF dataset from The Austronesian Comparative Dictionary (2010–), →DOI

    Dupaningan Agta

    edit

    Etymology

    edit

    From Proto-Philippine *kutu, from Proto-Malayo-Polynesian *kutu, from Proto-Austronesian *kuCu.

    Noun

    edit

    kutu

    1. louse

    References

    edit
    • Blust, Robert; Trussel, Stephen; et al. (2023) “*kuCu”, in the CLDF dataset from The Austronesian Comparative Dictionary (2010–), →DOI

    Farefare

    edit

    Etymology

    edit

    Cognate with Moore kutu (iron, metal)

    Noun

    edit

    kutu (variant kurgo)

    1. iron
    2. metal

    Fijian

    edit

    Etymology

    edit

    From Proto-Central-Pacific *kutu, from Proto-Oceanic *kutu, from Proto-Eastern Malayo-Polynesian *kutu, from Proto-Central-Eastern Malayo-Polynesian *kutu, from Proto-Malayo-Polynesian *kutu, from Proto-Austronesian *kuCu.

    Noun

    edit

    kutu

    1. louse (insect)

    See also

    edit

    References

    edit
    • Gatty, Ronald (2009), “kutu”, in Fijian–English Dictionary[2], Suva, Fiji: Ronald Gatty, →ISBN, page 129

    Finnish

    edit

    Etymology

    edit

    From Proto-Finnic *kutu. Equivalent to kutea (to spawn) +‎ -u.

    Pronunciation

    edit
    • IPA(key): /ˈkutu/, [ˈkut̪u]
    • Rhymes: -utu
    • Syllabification(key): ku‧tu
    • Hyphenation(key): ku‧tu

    Noun

    edit

    kutu

    1. spawn (eggs of an aquatic organism, such as fish or frogs)

    Declension

    edit
    Inflection of kutu (Kotus type 1*F/valo, td gradation)
    nominative kutu kudut
    genitive kudun kutujen
    partitive kutua kutuja
    illative kutuun kutuihin
    singular plural
    nominative kutu kudut
    accusative nom. kutu kudut
    gen. kudun
    genitive kudun kutujen
    partitive kutua kutuja
    inessive kudussa kuduissa
    elative kudusta kuduista
    illative kutuun kutuihin
    adessive kudulla kuduilla
    ablative kudulta kuduilta
    allative kudulle kuduille
    essive kutuna kutuina
    translative kuduksi kuduiksi
    abessive kudutta kuduitta
    instructive kuduin
    comitative See the possessive forms below.
    Possessive forms of kutu (Kotus type 1*F/valo, td gradation)
    first-person singular possessor
    singular plural
    nominative kutuni kutuni
    accusative nom. kutuni kutuni
    gen. kutuni
    genitive kutuni kutujeni
    partitive kutuani kutujani
    inessive kudussani kuduissani
    elative kudustani kuduistani
    illative kutuuni kutuihini
    adessive kudullani kuduillani
    ablative kudultani kuduiltani
    allative kudulleni kuduilleni
    essive kutunani kutuinani
    translative kudukseni kuduikseni
    abessive kuduttani kuduittani
    instructive
    comitative kutuineni
    second-person singular possessor
    singular plural
    nominative kutusi kutusi
    accusative nom. kutusi kutusi
    gen. kutusi
    genitive kutusi kutujesi
    partitive kutuasi kutujasi
    inessive kudussasi kuduissasi
    elative kudustasi kuduistasi
    illative kutuusi kutuihisi
    adessive kudullasi kuduillasi
    ablative kudultasi kuduiltasi
    allative kudullesi kuduillesi
    essive kutunasi kutuinasi
    translative kuduksesi kuduiksesi
    abessive kuduttasi kuduittasi
    instructive
    comitative kutuinesi
    first-person plural possessor
    singular plural
    nominative kutumme kutumme
    accusative nom. kutumme kutumme
    gen. kutumme
    genitive kutumme kutujemme
    partitive kutuamme kutujamme
    inessive kudussamme kuduissamme
    elative kudustamme kuduistamme
    illative kutuumme kutuihimme
    adessive kudullamme kuduillamme
    ablative kudultamme kuduiltamme
    allative kudullemme kuduillemme
    essive kutunamme kutuinamme
    translative kuduksemme kuduiksemme
    abessive kuduttamme kuduittamme
    instructive
    comitative kutuinemme
    second-person plural possessor
    singular plural
    nominative kutunne kutunne
    accusative nom. kutunne kutunne
    gen. kutunne
    genitive kutunne kutujenne
    partitive kutuanne kutujanne
    inessive kudussanne kuduissanne
    elative kudustanne kuduistanne
    illative kutuunne kutuihinne
    adessive kudullanne kuduillanne
    ablative kudultanne kuduiltanne
    allative kudullenne kuduillenne
    essive kutunanne kutuinanne
    translative kuduksenne kuduiksenne
    abessive kuduttanne kuduittanne
    instructive
    comitative kutuinenne

    Derived terms

    edit

    Further reading

    edit

    Anagrams

    edit

    Indonesian

    edit

    Pronunciation

    edit

    Etymology 1

    edit

    Inherited from Malay kutu, from Proto-Malayic *kutu, from Proto-Malayo-Polynesian *kutu, from Proto-Austronesian *kuCu.

    Noun

    edit

    kutu (plural kutu-kutu)

    1. louse (insect)
    Derived terms
    edit

    Etymology 2

    edit

    From Malay kutu, from Tamil கூட்டு (kūṭṭu, companionship, fellowship, friendship).

    Noun

    edit

    kutu (plural kutu-kutu)

    1. (obsolete) business association
      Synonym: sekutu
    Derived terms
    edit

    References

    edit
    • Blust, Robert; Trussel, Stephen; et al. (2023) “*kuCu”, in the CLDF dataset from The Austronesian Comparative Dictionary (2010–), →DOI

    Further reading

    edit

    Ingrian

    edit
     
    Kuttua.

    Etymology

    edit

    From Proto-Finnic *kutu. Cognates include Finnish kutu and Estonian kudu.

    Pronunciation

    edit

    Noun

    edit

    kutu

    1. spawn (eggs of frogs or fish)

    Declension

    edit
    Declension of kutu (type 4/koivu, t- gradation, gemination)
    singular plural
    nominative kutu kuut
    genitive kuun kuttuin, kutuloin
    partitive kuttua kutuja, kutuloja
    illative kuttuu kuttui, kutuloihe
    inessive kuus kuuis, kutulois
    elative kuust kuuist, kutuloist
    allative kuulle kuuille, kutuloille
    adessive kuul kuuil, kutuloil
    ablative kuult kuuilt, kutuloilt
    translative kuuks kuuiks, kutuloiks
    essive kutunna, kuttuun kutuinna, kutuloinna, kuttuin, kutuloin
    exessive1) kutunt kutuint, kutuloint
    1) obsolete
    *) the accusative corresponds with either the genitive (sg) or nominative (pl)
    **) the comitative is formed by adding the suffix -ka? or -kä? to the genitive.

    Derived terms

    edit

    See also

    edit

    References

    edit
    • Ruben E. Nirvi (1971), Inkeroismurteiden Sanakirja, Helsinki: Suomalais-Ugrilainen Seura, page 211

    Kapampangan

    edit

    Alternative forms

    edit

    Etymology

    edit

    From Proto-Philippine *kutu, from Proto-Malayo-Polynesian *kutu, from Proto-Austronesian *kuCu.

    Noun

    edit

    kútu

    1. louse

    References

    edit
    • Blust, Robert; Trussel, Stephen; et al. (2023) “*kuCu”, in the CLDF dataset from The Austronesian Comparative Dictionary (2010–), →DOI

    Limos Kalinga

    edit

    Etymology

    edit

    From Proto-Philippine *kutu, from Proto-Malayo-Polynesian *kutu, from Proto-Austronesian *kuCu.

    Noun

    edit

    kutu

    1. louse

    References

    edit
    • Blust, Robert; Trussel, Stephen; et al. (2023) “*kuCu”, in the CLDF dataset from The Austronesian Comparative Dictionary (2010–), →DOI

    Maguindanao

    edit

    Etymology

    edit

    From Proto-Philippine *kutu, from Proto-Malayo-Polynesian *kutu, from Proto-Austronesian *kuCu.

    Noun

    edit

    kutu

    1. louse

    References

    edit
    • Blust, Robert; Trussel, Stephen; et al. (2023) “*kuCu”, in the CLDF dataset from The Austronesian Comparative Dictionary (2010–), →DOI

    Makasar

    edit

    Etymology

    edit

    From Proto-Malayo-Polynesian *kutu, from Proto-Austronesian *kuCu.

    Pronunciation

    edit

    Noun

    edit

    kutu (Lontara spelling ᨀᨘᨈᨘ)

    1. louse

    References

    edit
    • Blust, Robert; Trussel, Stephen; et al. (2023) “*kuCu”, in the CLDF dataset from The Austronesian Comparative Dictionary (2010–), →DOI

    Malay

    edit

    Pronunciation

    edit
    • IPA(key): /ˈkutu/ [ˈku.t̪u]
    • Rhymes: -utu
    • Hyphenation: ku‧tu

    Etymology 1

    edit

    From Proto-Malayic *kutu, from Proto-Malayo-Polynesian *kutu, from Proto-Austronesian *kuCu.

    Noun

    edit

    kutu (Jawi spelling کوتو, plural kutu-kutu or kutu2)

    1. louse (insect)
    Derived terms
    edit
    Descendants
    edit
    • English: cootie
    • Indonesian: kutu

    Etymology 2

    edit

    From Tamil கூட்டு (kūṭṭu, addition, collection, association).

    Noun

    edit

    kutu (Jawi spelling کوتو, plural kutu-kutu or kutu2)

    1. cooperative association
      Synonym: sekutu
    2. chit fund
    Usage notes
    edit

    A kutu is specifically a group who combine and pay instalments into a common fund. Every month lots are drawn and the winner draws the entire amount for that month.

    Derived terms
    edit
    Descendants
    edit

    References

    edit
    • Blust, Robert; Trussel, Stephen; et al. (2023) “*kuCu”, in the CLDF dataset from The Austronesian Comparative Dictionary (2010–), →DOI
    • Pijnappel, Jan (1875), “کوتو koetoe”, in Maleisch-Hollandsch woordenboek, John Enschede en Zonen, Frederik Muller, page 92
    • Wilkinson, Richard James (1901), “کوتو kutu”, in A Malay-English dictionary, Hong Kong: Kelly & Walsh limited, page 544
    • Wilkinson, Richard James (1932), “kutu”, in A Malay-English dictionary (romanised), volume I, Mytilene, Greece: Salavopoulos & Kinderlis, page 631

    Further reading

    edit

    Māori

    edit

    Etymology

    edit

    From Proto-Polynesian *kutu (compare with Hawaiian ʻuku, Tahitian ʻutu, Samoan ʻutu), from Proto-Oceanic *kutu (compare with Fijian kutu), from Proto-Malayo-Polynesian *kutu (compare with Malay kutu, Tagalog kuto), from Proto-Austronesian *kuCu.[1][2]

    Pronunciation

    edit

    Noun

    edit

    kutu

    1. louse (insect)

    Derived terms

    edit

    See also

    edit

    References

    edit
    1. ^ Tregear, Edward (1891), “kutu”, in Maori–Polynesian Comparative Dictionary[1], Wellington, New Zealand: Lyon and Blair, page 187
    2. ^ Ross Clark and Simon J. Greenhill, editors (2011), “kutu1”, in “POLLEX-Online: The Polynesian Lexicon Project Online”, in Oceanic Linguistics, volume 50, number 2, pages 551–9

    Further reading

    edit
    • John C. Moorfield (2011), “kutu”, in Te Aka: Māori–English, English–Māori Dictionary and Index, 3rd edition, Longman/Pearson Education New Zealand, →ISBN

    Mbati

    edit

    Noun

    edit

    kutu

    1. cloud

    References

    edit
    • LePage, Sarah Gloria (2020), "The phonology of Mbati"[4], University of North Dakota

    Michif

    edit

    Etymology

    edit

    From French couteau.

    Pronunciation

    edit
    • IPA(key): /kuto/, [kuto], [koto]

    Noun

    edit

    kutu m

    1. knife

    Moore

    edit

    Noun

    edit

    kutu

    1. iron, metal

    Niuean

    edit

    Etymology

    edit

    From Proto-Polynesian *kutu (louse), from Proto-Oceanic *kutu, from Proto-Malayo-Polynesian *kutu, from Proto-Austronesian *kuCu.

    Noun

    edit

    kutu

    1. louse; flea
      Ne faala e ia e ulu ke uma e tau kutu.
      She removed the head lice from her hair.

    References

    edit
    • kutu” in Tohi Vagahau Niuē (Niuean Language Dictionary).
    • Blust, Robert; Trussel, Stephen; et al. (2023) “*kuCu”, in the CLDF dataset from The Austronesian Comparative Dictionary (2010–), →DOI

    Rapa Nui

    edit

    Etymology

    edit

    From Proto-Polynesian *kutu, from Proto-Malayo-Polynesian *kutu, from Proto-Austronesian *kuCu.

    Noun

    edit

    kutu

    1. louse (insect)

    References

    edit
    • Blust, Robert; Trussel, Stephen; et al. (2023) “*kuCu”, in the CLDF dataset from The Austronesian Comparative Dictionary (2010–), →DOI

    Sakizaya

    edit

    Etymology

    edit

    From Proto-Austronesian *kuCu.

    Pronunciation

    edit
    • IPA(key): /ku.ˈtu/, [ku.ˈtu]

    Noun

    edit

    kutu

    1. head louse; nit

    Serbo-Croatian

    edit

    Noun

    edit

    kutu (Cyrillic spelling куту)

    1. dative/locative singular of kut

    Swahili

    edit

    Etymology

    edit

    Inherited from Proto-Bantu [Term?].

    Pronunciation

    edit

    Noun

    edit

    kutu class IX (plural kutu class X)

    1. rust

    Tausug

    edit

    Etymology

    edit

    From Proto-Philippine *kutu, from Proto-Malayo-Polynesian *kutu, from Proto-Austronesian *kuCu.

    Pronunciation

    edit
    • (Sinūgan Parianun) IPA(key): /kutu/ [k̠ʊˈt̪u]
    • Rhymes: -u
    • Syllabification: ku‧tu

    Noun

    edit

    kutu (Sulat Sūg spelling كُتُ)

    1. louse
      Synonym: kughak

    References

    edit
    • Blust, Robert; Trussel, Stephen; et al. (2023) “*kuCu”, in the CLDF dataset from The Austronesian Comparative Dictionary (2010–), →DOI

    Tongan

    edit

    Etymology

    edit

    From Proto-Polynesian *kutu, from Proto-Oceanic *kutu, from Proto-Malayo-Polynesian *kutu, from Proto-Austronesian *kuCu.

    Pronunciation

    edit

    Noun

    edit

    kutu

    1. louse (insect)

    References

    edit
    • Blust, Robert; Trussel, Stephen; et al. (2023) “*kuCu”, in the CLDF dataset from The Austronesian Comparative Dictionary (2010–), →DOI

    Turkish

    edit
     
    bir kutuda iki kedi

    Etymology

    edit

    Inherited from Ottoman Turkish قوطی (kutu, kutı), from Greek κουτί (koutí).

    Pronunciation

    edit
    • IPA(key): /kuˈtu/
    • Audio:(file)
    • Hyphenation: ku‧tu

    Noun

    edit

    kutu (definite accusative kutuyu, plural kutular)

    1. box
    2. (euphemistic slang) vagina
      Bana kutusunu gösterdi.
      She showed me her box.

    Declension

    edit
    Declension of kutu
    singular plural
    nominative kutu kutular
    definite accusative kutuyu kutuları
    dative kutuya kutulara
    locative kutuda kutularda
    ablative kutudan kutulardan
    genitive kutunun kutuların
    Possessive forms
    nominative
    singular plural
    1st singular kutum kutularım
    2nd singular kutun kutuların
    3rd singular kutusu kutuları
    1st plural kutumuz kutularımız
    2nd plural kutunuz kutularınız
    3rd plural kutuları kutuları
    definite accusative
    singular plural
    1st singular kutumu kutularımı
    2nd singular kutunu kutularını
    3rd singular kutusunu kutularını
    1st plural kutumuzu kutularımızı
    2nd plural kutunuzu kutularınızı
    3rd plural kutularını kutularını
    dative
    singular plural
    1st singular kutuma kutularıma
    2nd singular kutuna kutularına
    3rd singular kutusuna kutularına
    1st plural kutumuza kutularımıza
    2nd plural kutunuza kutularınıza
    3rd plural kutularına kutularına
    locative
    singular plural
    1st singular kutumda kutularımda
    2nd singular kutunda kutularında
    3rd singular kutusunda kutularında
    1st plural kutumuzda kutularımızda
    2nd plural kutunuzda kutularınızda
    3rd plural kutularında kutularında
    ablative
    singular plural
    1st singular kutumdan kutularımdan
    2nd singular kutundan kutularından
    3rd singular kutusundan kutularından
    1st plural kutumuzdan kutularımızdan
    2nd plural kutunuzdan kutularınızdan
    3rd plural kutularından kutularından
    genitive
    singular plural
    1st singular kutumun kutularımın
    2nd singular kutunun kutularının
    3rd singular kutusunun kutularının
    1st plural kutumuzun kutularımızın
    2nd plural kutunuzun kutularınızın
    3rd plural kutularının kutularının

    Derived terms

    edit

    Further reading

    edit

    Votic

    edit

    Etymology

    edit

    From Proto-Finnic *kutu.

    Pronunciation

    edit

    Noun

    edit

    kutu

    1. spawn (eggs of an aquatic organism)

    Inflection

    edit
    Declension of kutu (type II/võrkko, t- gradation)
    singular plural
    nominative kutu kuud
    genitive kuu kutujõ
    partitive kuttua kutuit
    illative kuttu, kuttusõ kutuisõ
    inessive kuuz kutuiz
    elative kuuss kutuiss
    allative kuullõ kutuillõ
    adessive kuull kutuill
    ablative kuult kutuilt
    translative kuussi kutuissi
    *) the accusative corresponds with either the genitive (sg) or nominative (pl)
    **) the terminative is formed by adding the suffix -ssaa to the short illative (sg) or the genitive.
    ***) the comitative is formed by adding the suffix -ka to the genitive.
    For dialectal differences between case endings, see Appendix:Votic dialects.

    References

    edit
    • Hallap, V.; Adler, E.; Grünberg, S.; Leppik, M. (2012), “kutu”, in Vadja keele sõnaraamat [A dictionary of the Votic language]‎[5], 2nd edition, Tallinn

    Yakan

    edit

    Etymology

    edit

    From Proto-Malayo-Polynesian *kutu, from Proto-Austronesian *kuCu.

    Noun

    edit

    kutu

    1. louse (insect)

    References

    edit
    • Blust, Robert; Trussel, Stephen; et al. (2023) “*kuCu”, in the CLDF dataset from The Austronesian Comparative Dictionary (2010–), →DOI

    Yogad

    edit

    Etymology

    edit

    From Proto-Philippine *kutu.

    Noun

    edit

    kutú

    1. louse (insect)