ilmansuunta
Finnish
editEtymology
editilman (“of air”, genitive) + suunta (“direction”). Coined by Finnish folklorist and linguist Daniel Europaeus in 1853, originally as two words (ilman suunta).[1]
Pronunciation
edit- IPA(key): /ˈilmɑnˌsuːntɑ/, [ˈilmɑ̝nˌs̠uːn̪t̪ɑ̝]
- Rhymes: -uːntɑ
- Syllabification(key): il‧man‧suun‧ta
- Hyphenation(key): ilman‧suunta
Noun
editilmansuunta
Declension
edit| Inflection of ilmansuunta (Kotus type 10*J/koira, nt–nn gradation) | |||
|---|---|---|---|
| nominative | ilmansuunta | ilmansuunnat | |
| genitive | ilmansuunnan | ilmansuuntien | |
| partitive | ilmansuuntaa | ilmansuuntia | |
| illative | ilmansuuntaan | ilmansuuntiin | |
| singular | plural | ||
| nominative | ilmansuunta | ilmansuunnat | |
| accusative | nom. | ilmansuunta | ilmansuunnat |
| gen. | ilmansuunnan | ||
| genitive | ilmansuunnan | ilmansuuntien ilmansuuntain rare | |
| partitive | ilmansuuntaa | ilmansuuntia | |
| inessive | ilmansuunnassa | ilmansuunnissa | |
| elative | ilmansuunnasta | ilmansuunnista | |
| illative | ilmansuuntaan | ilmansuuntiin | |
| adessive | ilmansuunnalla | ilmansuunnilla | |
| ablative | ilmansuunnalta | ilmansuunnilta | |
| allative | ilmansuunnalle | ilmansuunnille | |
| essive | ilmansuuntana | ilmansuuntina | |
| translative | ilmansuunnaksi | ilmansuunniksi | |
| abessive | ilmansuunnatta | ilmansuunnitta | |
| instructive | — | ilmansuunnin | |
| comitative | See the possessive forms below. | ||
Hyponyms
editDerived terms
editcompounds
References
edit- ^ Rapola, Martti, “ilman suunta”, in Lauerma, Petri, Partanen, Niko, Kanner, Antti, editors, Rapolan 1800-luvun sanasto[1] (in Finnish), published 2019
Further reading
edit- “ilmansuunta”, in Kielitoimiston sanakirja [Dictionary of Contemporary Finnish][2] (in Finnish) (online dictionary, continuously updated), Kotimaisten kielten keskuksen verkkojulkaisuja 35, Helsinki: Kotimaisten kielten tutkimuskeskus (Institute for the Languages of Finland), 2004–, retrieved 2 July 2023