facen
Old English
editAlternative forms
editEtymology
editCognate with Proto-Norse ᚠᚨᛁᚲᛁᚾᚨᛉ (faikinaʀ), whence Old Norse feikinn, feikn.
Pronunciation
editNoun
editfācen n
Declension
editStrong a-stem:
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | fācen | fācen |
| accusative | fācen | fācen |
| genitive | fācnes | fācna |
| dative | fācne | fācnum |
Derived terms
edit- fācenful
- fācentācen (“false sign”)
Spanish
editVerb
editfacen