erou
Romanian
editEtymology
editBorrowed from French héros, from Latin hērōs (“hero”). Compare Italian eroe.
Pronunciation
editNoun
editerou m (plural eroi, feminine equivalent eroină)
Declension
edit| singular | plural | |||
|---|---|---|---|---|
| indefinite | definite | indefinite | definite | |
| nominative-accusative | erou | eroul | eroi | eroii |
| genitive-dative | erou | eroului | eroi | eroilor |
| vocative | eroule | eroilor | ||
Derived terms
editadjectives