davul

English

Etymology

From Ottoman Turkish طاول (davul).

Noun

davul (plural davuls)

1. A large Turkish double-headed drum, played with mallets.

Anagrams

• Duval

Azerbaijani

Etymology

From Arabic طَبْل (ṭabl, “drum”), from Middle Iranian *tabir, tabil (“drum”).

Noun

davul (definite accusative davulu, plural davullar)

1. davul

Declension

Declension of davul

	singular	plural
nominative	davul	davullar
definite accusative	davulu	davulları
dative	davula	davullara
locative	davulda	davullarda
ablative	davuldan	davullardan
definite genitive	davulun	davulların

Possessive forms of davul

	nominative
	singular	plural
mənim (“my”)	davulum	davullarım
sənin (“your”)	davulun	davulların
onun (“his/her/its”)	davulu	davulları
bizim (“our”)	davulumuz	davullarımız
sizin (“your”)	davulunuz	davullarınız
onların (“their”)	davulu or davulları	davulları
	accusative
	singular	plural
mənim (“my”)	davulumu	davullarımı
sənin (“your”)	davulunu	davullarını
onun (“his/her/its”)	davulunu	davullarını
bizim (“our”)	davulumuzu	davullarımızı
sizin (“your”)	davulunuzu	davullarınızı
onların (“their”)	davulunu or davullarını	davullarını
	dative
	singular	plural
mənim (“my”)	davuluma	davullarıma
sənin (“your”)	davuluna	davullarına
onun (“his/her/its”)	davuluna	davullarına
bizim (“our”)	davulumuza	davullarımıza
sizin (“your”)	davulunuza	davullarınıza
onların (“their”)	davuluna or davullarına	davullarına
	locative
	singular	plural
mənim (“my”)	davulumda	davullarımda
sənin (“your”)	davulunda	davullarında
onun (“his/her/its”)	davulunda	davullarında
bizim (“our”)	davulumuzda	davullarımızda
sizin (“your”)	davulunuzda	davullarınızda
onların (“their”)	davulunda or davullarında	davullarında
	ablative
	singular	plural
mənim (“my”)	davulumdan	davullarımdan
sənin (“your”)	davulundan	davullarından
onun (“his/her/its”)	davulundan	davullarından
bizim (“our”)	davulumuzdan	davullarımızdan
sizin (“your”)	davulunuzdan	davullarınızdan
onların (“their”)	davulundan or davullarından	davullarından
	genitive
	singular	plural
mənim (“my”)	davulumun	davullarımın
sənin (“your”)	davulunun	davullarının
onun (“his/her/its”)	davulunun	davullarının
bizim (“our”)	davulumuzun	davullarımızın
sizin (“your”)	davulunuzun	davullarınızın
onların (“their”)	davulunun or davullarının	davullarının

Further reading

• “davul” in Obastan.com.

Crimean Tatar

Etymology

From Arabic طَبْل (ṭabl, “drum”)

Noun

davul

1. drum

Declension

Declension of davul

	singular	plural
nominative	davul	davullar
genitive	davulnıñ	davullarnıñ
dative	davulğa	davullarğa
accusative	davulnı	davullarnı
locative	davulda	davullarda
ablative	davuldan	davullardan

Derived terms

• davul çalmaq
• davulcı

References

• “davul”, in Luğatçıq (in Russian)

Turkish

Etymology

Inherited from Ottoman Turkish طاول (davul), variant of طبل (tabl), from Arabic طَبْل (ṭabl, “drum”), a word of Middle Iranian origin.

Pronunciation

• IPA^(key): /daˈvuɫ/
• Hyphenation: da‧vul

Noun

davul (definite accusative davulu, plural davullar)

1. drum, a percussion instrument spanned with a thin covering, which forms an acoustic chamber

   Synonym: tabl

2. synonym of bateri (“drum kit”)

Declension

Declension of davul

singular plural nominative davul davullar definite accusative davulu davulları dative davula davullara locative davulda davullarda ablative davuldan davullardan genitive davulun davulların Possessive forms nominative singular plural 1st singular davulum davullarım 2nd singular davulun davulların 3rd singular davulu davulları 1st plural davulumuz davullarımız 2nd plural davulunuz davullarınız 3rd plural davulları davulları definite accusative singular plural 1st singular davulumu davullarımı 2nd singular davulunu davullarını 3rd singular davulunu davullarını 1st plural davulumuzu davullarımızı 2nd plural davulunuzu davullarınızı 3rd plural davullarını davullarını dative singular plural 1st singular davuluma davullarıma 2nd singular davuluna davullarına 3rd singular davuluna davullarına 1st plural davulumuza davullarımıza 2nd plural davulunuza davullarınıza 3rd plural davullarına davullarına locative singular plural 1st singular davulumda davullarımda 2nd singular davulunda davullarında 3rd singular davulunda davullarında 1st plural davulumuzda davullarımızda 2nd plural davulunuzda davullarınızda 3rd plural davullarında davullarında ablative singular plural 1st singular davulumdan davullarımdan 2nd singular davulundan davullarından 3rd singular davulundan davullarından 1st plural davulumuzdan davullarımızdan 2nd plural davulunuzdan davullarınızdan 3rd plural davullarından davullarından genitive singular plural 1st singular davulumun davullarımın 2nd singular davulunun davullarının 3rd singular davulunun davullarının 1st plural davulumuzun davullarımızın 2nd plural davulunuzun davullarınızın 3rd plural davullarının davullarının

Derived terms

• davlumbaz
• davul çalmak
• davul dövmek
• davul etmek
• davul gibi
• davul tokmağı
• davul tozu
• davulcu

idiomatic uses of "davul"

• davul birinin boynunda, tokmak bir başkasının elinde
• davul çalsan işitmez
• davul dengi dengine diye çalar
• davulu biz çaldık, parsayı başkası topladı
• davulu deldirmek
• davulun sesi uzaktan hoş gelir
• hem kaçar hem davul çalar

Further reading

• “davul”, in Turkish dictionaries, Türk Dil Kurumu
• Ayverdi, İlhan (2010), “davul”, in Misalli Büyük Türkçe Sözlük, a reviewed and expanded single-volume edition, Istanbul: Kubbealtı Neşriyatı
• Çağbayır, Yaşar (2007), “davul”, in Ötüken Türkçe Sözlük (in Turkish), volume 1, Istanbul: Ötüken Neşriyat, page 1116
• Nişanyan, Sevan (2002–), “davul”, in Nişanyan Sözlük