See also: caïc

Catalan

edit

Verb

edit

caic

  1. first-person singular present indicative of caure

Romanian

edit

Etymology

edit

Borrowed from Ottoman Turkish قایق (kayık), from Proto-Turkic *kiayguk (boat, oar).

Noun

edit

caic n (plural caice)

  1. sailboat
  2. boat

Declension

edit
singular plural
indefinite definite indefinite definite
nominative-accusative caic caicul caice caicele
genitive-dative caic caicului caice caicelor
vocative caicule caicelor