begraafplaats

Dutch

Etymology

Compound of begraven (“to bury”) +‎ plaats (“place, site”).

Pronunciation

• IPA^(key): /bəˈɣraːfˌplaːts/

• Audio:

  (file)

• Hyphenation: be‧graaf‧plaats

Noun

begraafplaats f (plural begraafplaatsen, diminutive begraafplaatsje n)

1. cemetery, a ground reserved for graves

   Synonyms: dodenakker, godsakker, kerkhof

Descendants

• Afrikaans: begraafplaas