aslan

See also: Aslan

Aromanian

Alternative forms

• aslanu

Etymology

From Ottoman Turkish آرسلان (arslan).

Noun

aslan m (feminine aslanã, plural aslanj, feminine plural aslani or aslane)

1. lion

Synonyms

• arslan
• ljundar

Azerbaijani

Alternative forms

• arslan

Etymology

Inherited from Proto-Turkic *arsïlan (“lion”).

Noun

aslan (definite accusative aslanı, plural aslanlar)

1. lion

   Synonym: şir

Declension

Declension of aslan

	singular	plural
nominative	aslan	aslanlar
definite accusative	aslanı	aslanları
dative	aslana	aslanlara
locative	aslanda	aslanlarda
ablative	aslandan	aslanlardan
definite genitive	aslanın	aslanların

Possessive forms of aslan

	nominative
	singular	plural
mənim (“my”)	aslanım	aslanlarım
sənin (“your”)	aslanın	aslanların
onun (“his/her/its”)	aslanı	aslanları
bizim (“our”)	aslanımız	aslanlarımız
sizin (“your”)	aslanınız	aslanlarınız
onların (“their”)	aslanı or aslanları	aslanları
	accusative
	singular	plural
mənim (“my”)	aslanımı	aslanlarımı
sənin (“your”)	aslanını	aslanlarını
onun (“his/her/its”)	aslanını	aslanlarını
bizim (“our”)	aslanımızı	aslanlarımızı
sizin (“your”)	aslanınızı	aslanlarınızı
onların (“their”)	aslanını or aslanlarını	aslanlarını
	dative
	singular	plural
mənim (“my”)	aslanıma	aslanlarıma
sənin (“your”)	aslanına	aslanlarına
onun (“his/her/its”)	aslanına	aslanlarına
bizim (“our”)	aslanımıza	aslanlarımıza
sizin (“your”)	aslanınıza	aslanlarınıza
onların (“their”)	aslanına or aslanlarına	aslanlarına
	locative
	singular	plural
mənim (“my”)	aslanımda	aslanlarımda
sənin (“your”)	aslanında	aslanlarında
onun (“his/her/its”)	aslanında	aslanlarında
bizim (“our”)	aslanımızda	aslanlarımızda
sizin (“your”)	aslanınızda	aslanlarınızda
onların (“their”)	aslanında or aslanlarında	aslanlarında
	ablative
	singular	plural
mənim (“my”)	aslanımdan	aslanlarımdan
sənin (“your”)	aslanından	aslanlarından
onun (“his/her/its”)	aslanından	aslanlarından
bizim (“our”)	aslanımızdan	aslanlarımızdan
sizin (“your”)	aslanınızdan	aslanlarınızdan
onların (“their”)	aslanından or aslanlarından	aslanlarından
	genitive
	singular	plural
mənim (“my”)	aslanımın	aslanlarımın
sənin (“your”)	aslanının	aslanlarının
onun (“his/her/its”)	aslanının	aslanlarının
bizim (“our”)	aslanımızın	aslanlarımızın
sizin (“your”)	aslanınızın	aslanlarınızın
onların (“their”)	aslanının or aslanlarının	aslanlarının

References

• Orucov, Əliheydər, editor (2006), “aslan”, in Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti [Explanatory Dictionary of the Azerbaijani Language]‎^[1] (in Azerbaijani), 2nd edition, volume 1, Baku: Şərq-Qərb

Romanian

Etymology

Borrowed from Ottoman Turkish آرسلان (arslan).

Noun

aslan m (plural aslani)

1. (obsolete) lion

Declension

	singular		plural
	indefinite	definite	indefinite	definite
nominative-accusative	aslan	aslanul	aslani	aslanii
genitive-dative	aslan	aslanului	aslani	aslanilor
vocative	aslanule		aslanilor

References

• aslan in Academia Română, Micul dicționar academic, ediția a II-a, Bucharest: Univers Enciclopedic, 2010. →ISBN

Salar

Etymology

Inherited from Proto-Turkic *arsïlan. Cognate to Azerbaijani aslan.

Pronunciation

• (Xunhua, Qinghai; Ashnu, Hualong, Qinghai; Ili, Xinjiang) IPA^(key): /ɑslɑn/
• (Xunhua, Qinghai) IPA^(key): /ɑslɨn/

Noun

aslan (3rd person possessive aslanı, plural aslanlar)

1. elephant

Derived terms

• aslan tiş (“ivory”)

References

• Potanin, G.N. (1893), “aslan”, in Тангутско-Тибетская окраина Китая и Центральная Монголия [Tangutsko-Tibetskaja okraina Kitaja i Centralʹnaja Mongolija] (in Russian), page 428
• Kakuk, S. (1962), “aslan”, in “Un vocabulaire Salar”, in Acta Orientalia Academiae Scientiarum Hungaricae‎^[2], volume 14, number 2, Akadémiai Kiadó, →ISBN, pages 173-196
• 林莲云 [Lin Lianyun] (1985), “aslan”, in 撒拉语简志 [A Brief History of Salar]‎^[3], Beijing: 民族出版社: 琴書店, →OCLC, page 120
• 马伟 [Ma Wei] (2016), “aslan”, in 濒危语言——撒拉语研究 [Endangered Languages ​​- Salar Language Studies], 青海 [Qīnghǎi, Qinghai]: 青海师范大学 [Qinghai Normal University], unpublished finalized project manuscript (国家社会科学基金项目结项稿, 定稿; National Social Science Fund of China), page 264

Turkish

bir aslan

Alternative forms

• arslan (dated)

Etymology

From earlier arslan, from Ottoman Turkish آرسلان (arslan), from Proto-Turkic *arsïlan, equivalent to arsıl (“auburn, brown”) + -lan (suffix denoting a wild, predatory animal). For the suffix, compare kaplan (“tiger”), sırtlan (“hyena”) and yılan (“snake”).

Cognates

Cognate with Azerbaijani arslan, Bashkir арыҫлан (arıślan), Chuvash арӑслан (arăslan), Kazakh арыстан (arystan), Kyrgyz арстан (arstan),Tatar арыслан (arıslan), Turkmen arslan, Uzbek arslon and Uyghur ئارسلان (arslan).

Pronunciation

• IPA^(key): /asˈɫan/, [ɑ̟sˈɫɑ̟n]

• Audio:

  (file)

Noun

aslan (definite accusative aslanı, plural aslanlar)

1. lion, any large felid of the species Panthera leo

   Synonym: şir

2. (figuratively) lion, a strong, brave and valiant man

Declension

Declension of aslan

singular plural nominative aslan aslanlar definite accusative aslanı aslanları dative aslana aslanlara locative aslanda aslanlarda ablative aslandan aslanlardan genitive aslanın aslanların Possessive forms nominative singular plural 1st singular aslanım aslanlarım 2nd singular aslanın aslanların 3rd singular aslanı aslanları 1st plural aslanımız aslanlarımız 2nd plural aslanınız aslanlarınız 3rd plural aslanları aslanları definite accusative singular plural 1st singular aslanımı aslanlarımı 2nd singular aslanını aslanlarını 3rd singular aslanını aslanlarını 1st plural aslanımızı aslanlarımızı 2nd plural aslanınızı aslanlarınızı 3rd plural aslanlarını aslanlarını dative singular plural 1st singular aslanıma aslanlarıma 2nd singular aslanına aslanlarına 3rd singular aslanına aslanlarına 1st plural aslanımıza aslanlarımıza 2nd plural aslanınıza aslanlarınıza 3rd plural aslanlarına aslanlarına locative singular plural 1st singular aslanımda aslanlarımda 2nd singular aslanında aslanlarında 3rd singular aslanında aslanlarında 1st plural aslanımızda aslanlarımızda 2nd plural aslanınızda aslanlarınızda 3rd plural aslanlarında aslanlarında ablative singular plural 1st singular aslanımdan aslanlarımdan 2nd singular aslanından aslanlarından 3rd singular aslanından aslanlarından 1st plural aslanımızdan aslanlarımızdan 2nd plural aslanınızdan aslanlarınızdan 3rd plural aslanlarından aslanlarından genitive singular plural 1st singular aslanımın aslanlarımın 2nd singular aslanının aslanlarının 3rd singular aslanının aslanlarının 1st plural aslanımızın aslanlarımızın 2nd plural aslanınızın aslanlarınızın 3rd plural aslanlarının aslanlarının

Derived terms

• aslan balığı
• aslan burcu
• aslan dişi
• aslan gibi
• aslan göğsü
• aslan kesilmek
• aslan payı
• aslan yürekli
• aslanağzı
• aslanayağı
• aslanca
• aslangiller
• aslanhane
• aslankulağı
• aslankuyruğu
• aslanlaşmak
• aslanlı
• aslanlık
• aslanpençesi
• aslansı
• aslansütü
• dağ aslanı
• denizaslanı
• karınca aslanı

Proper nouns

• Aslan
• Aslanapa
• Aslancık
• Aslandamı
• Aslandoğmuş
• Aslanhane
• Aslanpınarı
• Eraslan

idiomatic uses of "aslan"

• aslan ağzına girmek
• aslan ağzında olmak
• aslan yatağından belli olur

Further reading

• “aslan”, in Turkish dictionaries, Türk Dil Kurumu
• Ayverdi, İlhan (2010), “aslan”, in Misalli Büyük Türkçe Sözlük, a reviewed and expanded single-volume edition, Istanbul: Kubbealtı Neşriyatı
• Çağbayır, Yaşar (2007), “aslan”, in Ötüken Türkçe Sözlük (in Turkish), volume 1, Istanbul: Ötüken Neşriyat, page 320
• Nişanyan, Sevan (2002–), “aslan”, in Nişanyan Sözlük

Uzbek

Etymology

Borrowed from Arabic أَصْلًا (ʔaṣlan), adverbial accusative of أَصْل (ʔaṣl). By surface analysis, asl +‎ -an. Compare Azerbaijani əsla and Turkish aslen.

Adverb

aslan

1. originally, at first