akcydentalny

Polish

Etymology

Etymology tree

Latin accidens

Proto-Indo-European *h₂el-

Proto-Indo-European *-is

Proto-Indo-European *h₂élisder.?

Proto-Italic *-ālis

Latin -alis

Late Latin accidēntālisbor.

Proto-Indo-European *-nós

Proto-Balto-Slavic *-inas

Proto-Slavic *-ьnъ

Old Polish -ny

Polish -ny

Polish akcydentalny

From Late Latin accidēntālis + Polish -ny. First attested in 1664.

Pronunciation

• IPA^(key): /ak.t͡sɘ.dɛnˈtal.nɘ/

• Audio:

  (file)

• Rhymes: -alnɘ
• Syllabification: ak‧cy‧den‧tal‧ny

Adjective

akcydentalny (not comparable, derived adverb akcydentalnie)

1. (literary) accidental, circumstantial, incidental [from 18th c.]

   Synonyms: przypadkowy, przygodny, okolicznościowy

2. (Middle Polish, of income) additional [17th c.]

Declension

Declension of akcydentalny (hard)

singular					plural
	masculine animate	masculine inanimate	feminine	neuter	virile (= masculine personal)	non-virile
nominative/vocative	akcydentalny		akcydentalna	akcydentalne	akcydentalni	akcydentalne
genitive	akcydentalnego		akcydentalnej	akcydentalnego	akcydentalnych
dative	akcydentalnemu		akcydentalnej	akcydentalnemu	akcydentalnym
accusative	akcydentalnego	akcydentalny	akcydentalną	akcydentalne	akcydentalnych	akcydentalne
instrumental	akcydentalnym		akcydentalną	akcydentalnym	akcydentalnymi
locative	akcydentalnym		akcydentalnej	akcydentalnym	akcydentalnych

Related terms

adjective

• akcydensowy

nouns

• akcydencja
• akcydens
• akcydensik
• akcydensista
• akcydentalia
• akcydentalizm

Further reading

• “akcydentalny”, in Polish dictionaries at PWN‎^[1] (in Polish)
• J. Karłowicz, A. Kryński, W. Niedźwiedzki, editors (1900), “akcydentalny”, in Słownik języka polskiego (in Polish), volume 1, Warsaw, page 17