addykacja

See also: addykacją

Polish

Alternative forms

• addykacya (pre-reform orthography (1936))

Etymology

Etymology tree

Proto-Indo-European *h₂éd

Proto-Italic *ad

Proto-Italic *ad-

Latin ad-

Proto-Indo-European *deyḱ-

Proto-Indo-European *déyḱeti

Proto-Italic *deikō

Latin dīcō

Latin addīcō

Latin addictus

Proto-Indo-European *-tis

Proto-Indo-European *-Hō

Proto-Indo-European *-tiHō

Proto-Italic *-tiō

Latin -tiōlbor.

Polish -cja

Polish addykacja

From Latin addictus + Polish -cja. First attested in 1850.

Pronunciation

• IPA^(key): /ad.dɘˈka.t͡sja/
• Rhymes: -at͡sja
• Syllabification: ad‧dy‧ka‧cja

Noun

addykacja f

1. (obsolete) ceding, relinquishing, act of handing over or giving away

   Synonym: oddanie

Declension

Declension of addykacja

	singular
nominative	addykacja
genitive	addykacji
dative	addykacji
accusative	addykację
instrumental	addykacją
locative	addykacji
vocative	addykacjo

Further reading

• J. Karłowicz, A. Kryński, W. Niedźwiedzki, editors (1900), “addykacja”, in Słownik języka polskiego (in Polish), volume 1, Warsaw, page 7