Latin

edit

Etymology

edit

    Borrowed from Ancient Greek Ἀχιλλᾶς (Akhillâs).

    Pronunciation

    edit

    Proper noun

    edit

    Achillās m sg (genitive Achillae); first declension

    1. (Ecclesiastical Latin) a male given name from Ancient Greek, of historical usage, notably borne by Saints Achillas of Alexandria and Achillas of Larissa
      • 1751, Jean-Baptiste du Sollier, “Tractatus Praeliminaris [] ad tom. v. Junii de Patriarchis Alexandrinis”, in Praefationes, Tractatus, Diatribae et Exegeses Praeliminares [] , volume 3, page 32:
        Magnum Achillam appellat Athanasius, orat. a contra Arianos, ut inquit Baronius in Notis ad Martyrologium.
        Athanasius calls him Achillas the Great, in the first discourse against the Arians, as Baronius says in his Notes on the Martyrology.

    Declension

    edit

    First-declension noun (masculine, Greek-type, nominative singular in -ās), singular only.