łatacz

See also: latacz, Latacz, and Łatacz

Polish

Etymology

Etymology tree

Proto-Slavic *latati

Polish łatać

Proto-Slavic *-ačь

Old Polish -acz

Polish -acz

Polish łatacz

From łatać + -acz.

Pronunciation

• IPA^(key): /ˈwa.tat͡ʂ/

• Audio:

  (file)

• Rhymes: -atat͡ʂ
• Syllabification: ła‧tacz
• Homophone: Łatacz

Noun

łatacz m pers

1. patcher, cobbler (person who patches or repairs things, particularly shoes)

Declension

Declension of łatacz

	singular	plural
nominative	łatacz	łatacze
genitive	łatacza	łataczy/łataczów
dative	łataczowi	łataczom
accusative	łatacza	łataczy/łataczów
instrumental	łataczem	łataczami
locative	łataczu	łataczach
vocative	łataczu	łatacze

Further reading

• “łatacz”, in Wielki słownik języka polskiego‎^[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
• “łatacz”, in Polish dictionaries at PWN‎^[2] (in Polish)