reformacja

See also: reformacją

Polish

Alternative forms

• reformacyja (obsolete)

Etymology

Etymology tree

Proto-Italic *wre-

Latin re-

Ancient Greek μορφή (morphḗ)der.?

Latin fōrma

Latin fōrmō

Latin refōrmō

Proto-Indo-European *-tis

Proto-Indo-European *-Hō

Proto-Indo-European *-tiHō

Proto-Italic *-tiō

Latin -tiō

Latin refōrmātiōlbor.

Polish reformacja

Learned borrowing from Latin refōrmātiō. First attested in the 17th century.

Pronunciation

• IPA^(key): /rɛ.fɔrˈma.t͡sja/

• Audio:

  (file)

• Rhymes: -at͡sja
• Syllabification: re‧for‧ma‧cja

Noun

reformacja f

1. (historical, Protestantism) Reformation

Declension

Declension of reformacja

	singular
nominative	reformacja
genitive	reformacji
dative	reformacji
accusative	reformację
instrumental	reformacją
locative	reformacji
vocative	reformacjo

Derived terms

adjective

• reformacyjny

Related terms

adjectives

• reformacki
• reformatorski
• reformistyczny
• reformowalny
• reformowany

adverbs

• reformatorsko

nouns

• reforma
• reformat
• reformator
• reformatorka
• reformatorskość
• reformatorstwo
• reforming
• reformista
• reformistka
• reformizm
• reformowalność

verbs

• reformować impf
• zreformować pf

Further reading

• “reformacja”, in Wielki słownik języka polskiego‎^[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
• “reformacja”, in Polish dictionaries at PWN‎^[2] (in Polish)