See also: krajcár

Old Czech

edit

Alternative forms

edit

Etymology

edit

    Borrowed from Middle High German kriuzer.

    Pronunciation

    edit
    • IPA(key): (13th CE) /ˈkrajt͡sar/
    • IPA(key): (15th CE) /ˈkrajt͡sar/

    Noun

    edit

    krajcar m inan

    1. kreuzer (coin)

    Declension

    edit

    Descendants

    edit
    • Czech: krejcar

    Further reading

    edit

    Polish

    edit

    Etymology

    edit

    Borrowed from German Kreuzer, from Middle High German kriuzære.

    Pronunciation

    edit
    • IPA(key): /ˈkraj.t͡sar/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ajt͡sar
    • Syllabification: kraj‧car

    Noun

    edit

    krajcar m animal

    1. (historical) alternative form of grajcar

    Declension

    edit

    Further reading

    edit
    • krajcar”, in Polish dictionaries at PWN[1] (in Polish)

    Serbo-Croatian

    edit

    Alternative forms

    edit

    Etymology

    edit

    Borrowed from German Kreuzer.

    Pronunciation

    edit
    • IPA(key): /krǎjt͡sar/
    • Hyphenation: kra‧jcar

    Noun

    edit

    kràjcar m inan (Cyrillic spelling кра̀јцар)

    1. (historical) kreuzer (coin)

    Declension

    edit
    Declension of krajcar
    singular plural
    nominative krajcar krajcari
    genitive krajcara krajcara
    dative krajcaru krajcarima
    accusative krajcar krajcare
    vocative krajcaru krajcari
    locative krajcaru krajcarima
    instrumental krajcarom krajcarima

    References

    edit
    • krajcar”, in Hrvatski jezični portal [Croatian language portal] (in Serbo-Croatian), 2006–2026