intonacja

See also: intonacją

See also: intonacją

Polish

Etymology

Borrowed from French intonation, from Medieval Latin intonātiō.

Pronunciation

• IPA^(key): /in.tɔˈna.t͡sja/

• Audio:

  (file)

• Rhymes: -at͡sja
• Syllabification: in‧to‧na‧cja

Noun

intonacja f (related adjective intonacyjny)

1. (linguistics) intonation (rise and fall of the voice in speaking)
2. (music) intonation (singing or playing in good tune or otherwise)
3. (music) intonation (intonating or singing of the opening phrase of a plain-chant, psalm, or canticle by a single voice)

Declension

Declension of intonacja

	singular	plural
nominative	intonacja	intonacje
genitive	intonacji	intonacji/intonacyj (archaic)
dative	intonacji	intonacjom
accusative	intonację	intonacje
instrumental	intonacją	intonacjami
locative	intonacji	intonacjach
vocative	intonacjo	intonacje

Derived terms

nouns

• intonacja akutowa

Related terms

adjectives

• atonalny
• atoniczny
• tonalny
• tonowy

adverbs

• atonalnie
• intonacyjnie
• tonalnie

nouns

• atonalista
• atonalistka
• atonalizm
• atonalność
• ton
• tonacja
• tonalność

verbs

• intonować impf, zaintonować pf

Further reading

• “intonacja”, in Wielki słownik języka polskiego‎^[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
• “intonacja”, in Polish dictionaries at PWN‎^[2] (in Polish)