feyja

Icelandic

Pronunciation

• IPA^(key): [ˈfeija]
• Rhymes: -eiːja

Etymology 1

From Old Norse feyja, from Proto-Germanic *fawjaną.

Alternative forms

• feygja

Verb

feyja (third person singular past indicative feyði)

1. to make rotten, to rot

See also

• feyskja
• fúinn
• fúna

Etymology 2

From fey! (“damn!”), compare fý and svei.

Verb

feyja (weak verb, third-person singular past indicative feyjaði, supine feyjað)

1. (rare, intransitive) to say fey! (“damn!”)

   Synonym: sveia

Conjugation

feyja – active voice (germynd)

infinitive nafnháttur		að feyja
supine sagnbót		feyjað
present participle lýsingarháttur nútíðar		feyjandi
		indicative framsöguháttur			subjunctive viðtengingarháttur
		present nútíð	past þátíð		present nútíð	past þátíð
singular	ég	feyja	feyjaði		feyi	feyjaði
	þú	feyjar	feyjaðir		feyir	feyjaðir
	hann, hún, það	feyjar	feyjaði		feyi	feyjaði
plural	við	feyjum	feyjuðum		feyjum	feyjuðum
	þið	feyið	feyjuðuð		feyið	feyjuðuð
	þeir, þær, þau	feyja	feyjuðu		feyi	feyjuðu
		imperative boðháttur
singular	þú	feyja (þú), feyjaðu
plural	þið	feyið (þið), feyiði1

¹ Spoken form, usually not written; in writing, the unappended plural form (optionally followed by the full pronoun) is preferred.

Derived terms

• fussa og feyja

See also

• fussa