Latin

edit

Pronunciation

edit

Etymology 1

edit

    From certus + -ficātum. Compare Medieval Latin certificātiō.

    Noun

    edit

    certificātum n (genitive certificātī); second declension

    1. certificate
    2. certification
    3. diploma
    Declension
    edit

    Second-declension noun (neuter).

    Descendants
    edit

    Etymology 2

    edit

      See the etymology of the corresponding lemma form.

      Verb

      edit

      certificātum

      1. accusative supine of certificō

      Etymology 3

      edit

        See the etymology of the corresponding lemma form.

        Participle

        edit

        certificātum

        1. inflection of certificātus:
          1. nominative/accusative/vocative neuter singular
          2. accusative masculine singular

        Further reading

        edit