bithervigheit

Old Dutch

Etymology

From *bithervig (“brave”) +‎ -heit.

Noun

bithervigheit f

1. bravery, courage

Inflection

Declension of bithervigheit (feminine u-stem noun)

case	singular	plural
nominative	bithervigheit	bithervigheidi
accusative	bithervigheit	bithervigheidi
genitive	bithervigheidi	bithervigheido
dative	bithervigheidi	bithervigheidon

References

• “bithervighēt”, in Oudnederlands Woordenboek, 2012