adnuntio

Latin

Alternative forms

• annūntiō

Etymology

Etymology tree

Proto-Indo-European *h₂éd

Proto-Italic *ad

Proto-Italic *ad-

Latin ad-

Latin nūntius

Proto-Indo-European *-h₂

Proto-Indo-European *-éh₂

Proto-Indo-European *-yéti

Proto-Indo-European *-eh₂yéti

Proto-Indo-European *-h₂tiinflu.

Proto-Italic *-ājō

Proto-Italic *-āō

Latin -ō

Latin nūntiō

Latin adnūntiō

From ad- + nūntiō (“announce”).

Pronunciation

• (Classical Latin) IPA^(key): [anˈnuːn.ti.oː]
• (modern Italianate Ecclesiastical) IPA^(key): [adˈnun.t͡si.o]

Verb

adnūntiō (present infinitive adnūntiāre, perfect active adnūntiāvī, supine adnūntiātum); first conjugation

1. to announce, make known, report, proclaim, relate

   Synonyms: dēnūntiō, nūntiō, indico, prōdō, refero, renūntiō, profiteor, nuncupō, praedicō, ēdīcō, dēferō, cōntiōnor

Conjugation

   Conjugation of adnūntiō (first conjugation)

indicative		singular						plural
		first		second		third		first		second		third
active	present	adnūntiō		adnūntiās		adnūntiat		adnūntiāmus		adnūntiātis		adnūntiant
	imperfect	adnūntiābam		adnūntiābās		adnūntiābat		adnūntiābāmus		adnūntiābātis		adnūntiābant
	future	adnūntiābō		adnūntiābis		adnūntiābit		adnūntiābimus		adnūntiābitis		adnūntiābunt
	perfect	adnūntiāvī		adnūntiāvistī		adnūntiāvit		adnūntiāvimus		adnūntiāvistis		adnūntiāvērunt, adnūntiāvēre
	pluperfect	adnūntiāveram		adnūntiāverās		adnūntiāverat		adnūntiāverāmus		adnūntiāverātis		adnūntiāverant
	future perfect	adnūntiāverō		adnūntiāveris		adnūntiāverit		adnūntiāverimus		adnūntiāveritis		adnūntiāverint
passive	present	adnūntior		adnūntiāris, adnūntiāre		adnūntiātur		adnūntiāmur		adnūntiāminī		adnūntiantur
	imperfect	adnūntiābar		adnūntiābāris, adnūntiābāre		adnūntiābātur		adnūntiābāmur		adnūntiābāminī		adnūntiābantur
	future	adnūntiābor		adnūntiāberis, adnūntiābere		adnūntiābitur		adnūntiābimur		adnūntiābiminī		adnūntiābuntur
	perfect	adnūntiātus + present active indicative of sum
	pluperfect	adnūntiātus + imperfect active indicative of sum
	future perfect	adnūntiātus + future active indicative of sum
subjunctive		singular						plural
		first		second		third		first		second		third
active	present	adnūntiem		adnūntiēs		adnūntiet		adnūntiēmus		adnūntiētis		adnūntient
	imperfect	adnūntiārem		adnūntiārēs		adnūntiāret		adnūntiārēmus		adnūntiārētis		adnūntiārent
	perfect	adnūntiāverim		adnūntiāverīs		adnūntiāverit		adnūntiāverīmus		adnūntiāverītis		adnūntiāverint
	pluperfect	adnūntiāvissem		adnūntiāvissēs		adnūntiāvisset		adnūntiāvissēmus		adnūntiāvissētis		adnūntiāvissent
passive	present	adnūntier		adnūntiēris, adnūntiēre		adnūntiētur		adnūntiēmur		adnūntiēminī		adnūntientur
	imperfect	adnūntiārer		adnūntiārēris, adnūntiārēre		adnūntiārētur		adnūntiārēmur		adnūntiārēminī		adnūntiārentur
	perfect	adnūntiātus + present active subjunctive of sum
	pluperfect	adnūntiātus + imperfect active subjunctive of sum
imperative		singular						plural
		first		second		third		first		second		third
active	present	—		adnūntiā		—		—		adnūntiāte		—
	future	—		adnūntiātō		adnūntiātō		—		adnūntiātōte		adnūntiantō
passive	present	—		adnūntiāre		—		—		adnūntiāminī		—
	future	—		adnūntiātor		adnūntiātor		—		—		adnūntiantor
non-finite forms		infinitive						participle
		active			passive			active			passive
present		adnūntiāre			adnūntiārī			adnūntiāns			—
future		adnūntiātūrum esse			adnūntiātum īrī			adnūntiātūrus			adnūntiandus
perfect		adnūntiāvisse			adnūntiātum esse			—			adnūntiātus
future perfect		—			adnūntiātum fore			—			—
perfect potential		adnūntiātūrum fuisse			—			—			—
verbal nouns		gerund								supine
		genitive		dative		accusative		ablative		accusative		ablative
		adnūntiandī		adnūntiandō		adnūntiandum		adnūntiandō		adnūntiātum		adnūntiātū

Derived terms

• adnūntiātiō / annūntiātiō
• adnūntiātor / annūntiātor
• adnūntius / annūntius

References

• “adnuntio”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
• “adnuntio”, in Charlton T. Lewis (1891), An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers