Esperanto

edit

Etymology

edit

    From abstrakta +‎ -i. First defined in 1909,[1][2] but attested in the reflexive sense of withdrawing in 1908.

    Pronunciation

    edit
    • IPA(key): /absˈtrakti/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -akti
    • Syllabification: abs‧trak‧ti

    Verb

    edit

    abstrakti (present abstraktas, past abstraktis, future abstraktos, conditional abstraktus, volitive abstraktu)

    1. (transitive) to abstract
      1. (reflexive) to withdraw (oneself)
        • 1908, Henri Vallienne, chapter 2, in Ĉu li?, page 42:
          Vane li sin abstraktis, vane li sin devigis al la legado de frazo, vane li ĝin rekomencis kiam li ne tre bone komprenis ĝian sencon, inter la linioj de scienca libro, en la detaloj de anatomiaj desegnaĵoj, ĉie li revidis Klotildon, havantan sur siaj lipoj la pasian rideton, en siaj okuloj la larmoplenan rigardon al li iam difinitajn, sed nun adresitajn al alia viro.
          In vain he abstracted himself, in vain he forced himself to read a sentence, in vain he started again when he did not fully understand its meaning, between the lines of his science books, in the details of anatomical drawings, everywhere he saw Clotilde again, having upon her lips a passionate smile, in her eyes a tearful gaze once to him in particular, but now addressed to another man.

    Conjugation

    edit

    Derived terms

    edit

    References

    edit

    Further reading

    edit

    Finnish

    edit

    Etymology

    edit

    From Latin abstractus.

    Pronunciation

    edit
    • IPA(key): /ˈɑbstrɑkti/, [ˈɑ̝bs̠.trɑ̝kt̪i]
    • Rhymes: -ɑbstrɑkti
    • Syllabification(key): abst‧rak‧ti
    • Hyphenation(key): abst‧rak‧ti

    Adjective

    edit

    abstrakti (comparative abstraktimpi, superlative abstraktein)

    1. abstract (free from representational qualities)
    2. abstract (apart from practice or reality; not concrete; ideal; vague; theoretical; impersonal)
    3. abstract (difficult to understand; abstruse)
    4. (programming) abstract

    Declension

    edit
    Inflection of abstrakti (Kotus type 5/risti, no gradation)
    nominative abstrakti abstraktit
    genitive abstraktin abstraktien
    partitive abstraktia abstrakteja
    illative abstraktiin abstrakteihin
    singular plural
    nominative abstrakti abstraktit
    accusative nom. abstrakti abstraktit
    gen. abstraktin
    genitive abstraktin abstraktien
    partitive abstraktia abstrakteja
    inessive abstraktissa abstrakteissa
    elative abstraktista abstrakteista
    illative abstraktiin abstrakteihin
    adessive abstraktilla abstrakteilla
    ablative abstraktilta abstrakteilta
    allative abstraktille abstrakteille
    essive abstraktina abstrakteina
    translative abstraktiksi abstrakteiksi
    abessive abstraktitta abstrakteitta
    instructive abstraktein
    comitative abstrakteine
    Possessive forms of abstrakti (Kotus type 5/risti, no gradation)
    Rare. Only used with substantive adjectives.

    Synonyms

    edit

    Derived terms

    edit

    Further reading

    edit

    Latvian

    edit

    Adjective

    edit

    abstrakti

    1. nominative masculine plural of abstrakts

    Adverb

    edit

    abstrakti

    1. abstract, abstractly; adverbial form of abstrakts
      aplūkot jautājumu abstraktito consider the question abstractly, in the abstract