cella

Λατινικά (la)

Ετυμολογία

cella < (κληρονομημένο) πρωτοϊταλική **kelnā < πρωτοϊνδοευρωπαϊκή *ḱelnā < ρίζα *ḱel- (καλύπτω) + -nā. Συγγενή: ομόρριζα τα λατινικά clam και celo.

Ουσιαστικό

cella θηλυκό

1. μικρή οικία (οικίσκος) (ιδίως των υπηρετών)
2. θάλαμος
3. αποθήκη τροφίμων (πβ. κελλάρι)
4. (θρησκεία) σηκός ναού (όπου βρίσκεται το άγαλμα του θεού)

Κλίση

αριθμός	ενικός	πληθυντικός
ονομαστική	cella	cellae
γενική	cellae	cellārum
δοτική	cellae	cellīs
αιτιατική	cellam	cellās
κλητική	cella	cellae
αφαιρετική	cellā	cellīs
(α' κλίση)

Παράγωγα

• cellarium
• cellarius
• cellula

Απόγονοι

cella (λατινικά)

↷ αγγλικά: cell

↷ ελληνιστική κοινή: κέλλα > κελλίον > μεσαιωνική ελληνική κελίν > νέα ελληνικά κελί

↷ ρωσικά: келья (kélʹja)

Πηγές

• cella - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.