buis

Francès

Etimolodjeye

Tayon-bodje latén « buxus ».

Sustantif

singulî	pluriyal
buis

buis omrin

1. (åbe) påkî; (e l' powezeye) fleur di sårco.

Ratourneures

• rameau de buis : påkete
• buis bénit : beni påke; buis bénit séché : souwêye påke.
• garnir de buis béni : påkî, påcter, ripåcter

Notule d’ uzaedje

E l' toponimeye del Walonreye, li mot « buis » est sovint siervou po les nos d' plaece avou « bu », çou k' a stî disminti pa Louwis Rmåke (a lére vaici)