ciave

Vèneto

Sostantivo

ciave f inv

1. ojèto metàƚico che sèrve par vèrxare o sarare na seradura

Siłabasion

cià | ve

Pronunsa

IPA: [ˈtʃa.ve]

Etimołozia

De'l latin clāvis

Tèrmeni corełai

pòrta

Tradusion

Tradusion: ciave

• ŝlosilo ^(eo)
• clef ^(fr) f.
• clâf ^(fur) f.
• key ^(en)

• chiave ^(it) f.
• clau ^(oc) f.
• nyckel ^(sv) c.
• Schlüssel ^(de) m.

Notasion

• Giuseppe Boerio, [Dizionario del dialetto veneziano] pàgina 165