vehiculum

Latince

Köken

vehō + -culum

Söyleniş

• (Klasik Latince) IPA^(anahtar): /u̯eˈhi.ku.lum/, [u̯eˈ(ɦ)ɪkʊɫ̪ʊ̃ˑ]
• (Modern Kilise Latincesi) IPA^(anahtar): /veˈi.ku.lum/, [veˈiːkulum]

Ad

vehiculum n (tamlayan hâli vehiculī)

1. taşıt, araç, vasıta

Çekimleme

vehiculum adının çekimi

	tekil	çoğul
yalın	vehiculum	vehicula
tamlayan	vehiculī	vehiculōrum
yönelme	vehiculō	vehiculīs
belirtme	vehiculum	vehicula
ayrılma	vehiculō	vehiculīs
seslenme	vehiculum	vehicula