uç

Ayrıca bakınız: -uc, UC, Úc, u/c, uC, uc, üç, ức, ực

Türkçe

Söyleniş

• IPA^(anahtar): /ˈut͡ʃ/
• Heceleme: uç

Ad

uç (belirtme hâli ucu, çoğulu uçlar)

1. bir şeyin baş veya son noktası
2. bir şeyin başı, tepesi
3. bir şeyin kenarı
   •  Kırk kişilik bir masanın bir ucunda, üç kişiyiz. — R. H. Karay
4. bir uzaklığın son noktası
   •  İstikbal, bu yolun ucundan bir güneş gibi doğuyor. — F. R. Atay
5. dış kenar
6. genellikle uzun nesnenin incelerek biten son ve sivri noktası
   •  Bu resmin iki gözü bir makasın ucu ile oyulmuştu. — A. Gündüzö# kurşun kalemlerde yazmayı sağlayan kömürden yapılan madde
7. (tarih) Türk devletlerinde genellikle sınır boylarındaki eyalet ve sancak
8. (tarım) tütünlerde farklı zamanlarda hasat edilen el grubu kategorisi

Çekimleme

uç adının çekimi

hâl	tekil	çoğul
yalın	uç	uçlar
belirtme	ucu	uçları
yönelme	uca	uçlara
bulunma	uçta	uçlarda
ayrılma	uçtan	uçlardan
tamlayan	ucun	uçların

iyelik ekleriyle

kişi	tekil	çoğul
1. tekil (benim)
yalın	ucum	uçlarım
belirtme	ucumu	uçlarımı
yönelme	ucuma	uçlarıma
bulunma	ucumda	uçlarımda
ayrılma	ucumdan	uçlarımdan
tamlayan	ucumun	uçlarımın
2. tekil (senin)
yalın	ucun	uçların
belirtme	ucunu	uçlarını
yönelme	ucuna	uçlarına
bulunma	ucunda	uçlarında
ayrılma	ucundan	uçlarından
tamlayan	ucunun	uçlarının
3. tekil (onun)
yalın	ucu	uçları
belirtme	ucunu	uçlarını
yönelme	ucuna	uçlarına
bulunma	ucunda	uçlarında
ayrılma	ucundan	uçlarından
tamlayan	ucunun	uçlarının
1. çoğul (bizim)
yalın	ucumuz	uçlarımız
belirtme	ucumuzu	uçlarımızı
yönelme	ucumuza	uçlarımıza
bulunma	ucumuzda	uçlarımızda
ayrılma	ucumuzdan	uçlarımızdan
tamlayan	ucumuzun	uçlarımızın
2. çoğul (sizin)
yalın	ucunuz	uçlarınız
belirtme	ucunuzu	uçlarınızı
yönelme	ucunuza	uçlarınıza
bulunma	ucunuzda	uçlarınızda
ayrılma	ucunuzdan	uçlarınızdan
tamlayan	ucunuzun	uçlarınızın
3. çoğul (onların)
yalın	ucu	uçları
belirtme	ucunu	uçlarını
yönelme	ucuna	uçlarına
bulunma	ucunda	uçlarında
ayrılma	ucundan	uçlarından
tamlayan	ucunun	uçlarının

Eş anlamlılar

• (dış kenar): periferi

Alt kavramlar

• (dış kenar): parmak ucu

Atasözleri

• Sonradan gelenin evi uç, tarlası kıraç olur

Deyimler

• baş ucu, ucu bucağı

Türetilmiş kavramlar

• uç beyi,
• uç beyliği,
• uç vermek,
• uççu,
• uççuk,
• uçken,
• uçla,
• uçlu,
• uçsa,
• uçsuz

Çeviriler

uç

• Almanca: Spitze (de) d, Schluss (de) e
• Felemenkçe: voorkant (nl), uiteinde (nl)
• Fince: kärki (fi)
• Gagavuzca: uç (gag)
• İngilizce: extreme (en), tip (en), top (en)
• İspanyolca: pico (es) e
• Özbekçe: uch (uz)
• Rusça: остриё (ru) (ostriyó), конец (ru) (konets), кончик (ru) (konçik)

Ek okumalar

• Vikipedi'de uç

Ön ad

uç (karşılaştırma daha uç, üstünlük en uç)

1. bir şeye gereğinden çok fazla bağlanan, önem veren; ekstrem

Çeviriler

uç

• Almanca: extrem (de)
• Fince: uloin (fi), äärimmäinen (fi), ääri- (fi)
• İngilizce: extreme (en)

Kaynakça

• Türk Dil Kurumuna göre "uç" maddesi

Eylem

uç

1. uçmak (eylem) sözcüğünün dilek-emir kipi basit ikinci tekil şahıs olumlu çekimi

Zıt anlamlılar

• uçma

Gagavuzca

Köken

Eski Türkçe uch‎ (uch)

Söyleniş

• Heceleme: uç

Ad

uç

1. uç

Kaynakça

• Etymological Dictionaries - Andras Rajki

Tatarca

Söyleniş

• Heceleme: uç

Ad

uç

1. avuç