sebep

Türkçe

Söyleniş

• IPA^(anahtar): /se.ˈbep/
• Heceleme: se‧bep

Köken

Osmanlı Türkçesi سبب‎ sözcüğünden devralındı, Arapça سَبَب‎ (sebeb) sözcüğünden.

Ad

sebep (belirtme hâli sebebi, çoğulu sebepler)

1. bir şeyin olmasına veya belli bir hâlde bulunmasına yol açan şey, neden

    Her medeniyet çöküş sebeplerini kendi içinde taşır. — C. Meriç

Çekimleme

sebep adının çekimi

hâl	tekil	çoğul
yalın	sebep	sebepler
belirtme	sebebi	sebepleri
yönelme	sebebe	sebeplere
bulunma	sebepte	sebeplerde
ayrılma	sebepten	sebeplerden
tamlayan	sebebin	sebeplerin

iyelik ekleriyle

kişi	tekil	çoğul
1. tekil (benim)
yalın	sebebim	sebeplerim
belirtme	sebebimi	sebeplerimi
yönelme	sebebime	sebeplerime
bulunma	sebebimde	sebeplerimde
ayrılma	sebebimden	sebeplerimden
tamlayan	sebebimin	sebeplerimin
2. tekil (senin)
yalın	sebebin	sebeplerin
belirtme	sebebini	sebeplerini
yönelme	sebebine	sebeplerine
bulunma	sebebinde	sebeplerinde
ayrılma	sebebinden	sebeplerinden
tamlayan	sebebinin	sebeplerinin
3. tekil (onun)
yalın	sebebi	sebepleri
belirtme	sebebini	sebeplerini
yönelme	sebebine	sebeplerine
bulunma	sebebinde	sebeplerinde
ayrılma	sebebinden	sebeplerinden
tamlayan	sebebinin	sebeplerinin
1. çoğul (bizim)
yalın	sebebimiz	sebeplerimiz
belirtme	sebebimizi	sebeplerimizi
yönelme	sebebimize	sebeplerimize
bulunma	sebebimizde	sebeplerimizde
ayrılma	sebebimizden	sebeplerimizden
tamlayan	sebebimizin	sebeplerimizin
2. çoğul (sizin)
yalın	sebebiniz	sebepleriniz
belirtme	sebebinizi	sebeplerinizi
yönelme	sebebinize	sebeplerinize
bulunma	sebebinizde	sebeplerinizde
ayrılma	sebebinizden	sebeplerinizden
tamlayan	sebebinizin	sebeplerinizin
3. çoğul (onların)
yalın	sebebi	sebepleri
belirtme	sebebini	sebeplerini
yönelme	sebebine	sebeplerine
bulunma	sebebinde	sebeplerinde
ayrılma	sebebinden	sebeplerinden
tamlayan	sebebinin	sebeplerinin

Zıt anlamlılar

• netice, sonuç

Deyimler

ağırlaştırıcı sebep, hafifletici sebep, iftihaf sebebi, mucip sebep, mücbir sebep, ona sebep, sebep bilimi, sebep bilimsel, sebep değişkeni, sebep olma, sebep-sonuç, sebep sorumluluğu, sebeb-i nüzûl

Türetilmiş kavramlar

müsebbip, sebepçe, sebepçi, sebepçik, sebepken, sebeple, sebepli, sebepsiz

Çeviriler

sebep

• Almanca: Ursache (de) d
• Arapça: سَبَب‎ (ar) e (sebeb)
• Arnavutça: arsye (sq) d
• Azerice: səbəb (az)
• Çekçe: důvod (cs) e, příčina (cs)
• Danca: årsag (da)
• Eski Türkçe: tegdeg‎ (otk) (tegdeg)
• Estonca: põhjus (et), süü (et)
• Faroe dili: orsøk (fo)
• Felemenkçe: aanleiding (nl) d, oorzaak (nl) d, reden (nl)
• Fince: syy (fi)
• Fransızca: cause (fr) d, motif (fr) e, raison (fr) d
• Gagavuzca: sebep (gag)
• İngilizce: cause (en), reason (en)
• İsveççe: orsak (sv)
• Lehçe: powód (pl) e
• Litvanca: kaltė (lt), priežastis (lt)
• Makedonca: причина (mk) d (priçina)
• Norveççe: årsak (no)
• Osmanlı Türkçesi: سبب‎ (ota)
• Rumence: cauză (ro) d
• Rusça: причина (ru) d (priçina), повод (ru) (povod), мотив (ru) (motiv)
• Türkmence: sebääp (tk)

Kaynakça

• Türk Dil Kurumuna göre "sebep" maddesi

Gagavuzca

Söyleniş

• Heceleme: se‧bep

Köken

Arapça سَبَب‎ (sebeb)

Ad

sebep

1. sebep

Kaynakça

• Etymological Dictionaries - Andras Rajki