rak

Çağatayca

Ad

1. bir nevi nağma dir
2. firib, hile

Kaynakça

• KÚNOS, Dr. Ignaz (1902). Şeyh Süleyman Efendi, Çağatayca-Osmanlıca Sözlük. Budapeşte: Section Orientale de la Société Ethnographique Hongroise.

İsveççe

Ön ad

rak

1. düz

Lehçe

Ad

rak e

1. (kabuklular) kerevit, karavide

Zazaca

Eylem

rak

1. raken (eylem) sözcüğünün emir kipi ikinci tekil şahıs çekimi

Zıt anlamlılar

• merak