mal
Türkçe
düzenleKöken
düzenleOsmanlı Türkçesi مال, Arapça مَال (māl).
Söyleniş
düzenleAd
düzenlemal (belirtme hâli malı, çoğulu mallar)


- (ekonomi) Bir kimsenin, bir tüzel kişinin mülkiyeti altında bulunan, taşınır veya taşınmaz varlıkların bütünü.
Mal vardı, mülk vardı. At vardı, araba vardı. — Ö. Seyfettin
- (hayvancılık) Büyükbaş hayvan
Boz atlar yağız değildi artık; mallar erimiş, zayıflamıştı. — N. Araz
- (ekonomi) Alınıp satılabilen her türlü ticaret eşyası; emtia.
- (teklifsiz konuşma, mecaz)Bayağı, aşağılık, kötü kimse.
- Onun ne mal olduğunu bilirim.
- (argo) esrar
- (argo, kaba konuşma, fahişelik) hayat kadını
- (argo, kaba konuşma, cinsellik) penis
Çekimleme
düzenleAtasözleri
düzenle- adamakla mal tükenmez
- akıl ortak ortak, mal ortağı kaypak
- ata malı mal olmaz, kendin kazanmak gerek
- az mal kan yutturur, çoğu birbirini güttürür
- babadan mal kalır, kemal kalmaz
- babasından mal kalan, merteği içinden bitmiş sanır
- cana gelecek mala gelsin
- devlet oğul, mal tahıl, mülk değirmen
- malı mala canı cana ölçmeli
Deyimler
düzenlemal beyanı, mal bildirimi, mal birliği, mal canlısı, malkadın, mal mülk, mal sahibi, mal sandığı, mal varlığı, malın gözü, anamal, ara mal, başmal, beytülmal, fason mal, kabzımal, kolayda mal, resülmal, sermaye mal, tapon mal, çanta malı, dünya malı, hırsız malı, işporta malı, ithal malı, mezat malı, mirî malı, orta malı, sıra malı, vakıf malı, yerli malı, ikame mal
Çeviriler
düzenleargo: esrar
argo, kaba konuşma: fahişe
argo, kaba konuşma: penis
aşağılama, mecaz: aptal/saf
boynuzlugiller
ekonomi: emtia
ekonomi: mal varlığı
mecaz: kötü kişi
Kaynakça
düzenle- Türk Dil Kurumuna göre "mal" maddesi
Ek okumalar
düzenle- Vikipedi'de mal