Ayrıca bakınız: Kale, kalë

Türkçe

düzenle

Osmanlı Türkçesi قلعه (kal'a) sözcüğünden devralındı, قله (kale) sözcüğünden, Arapça قَلْعَة (ḳalʿa) sözcüğünden.

Söyleniş

düzenle

kale (belirtme hâli kaleyi, çoğulu kaleler)

  1. (askeriye, mimarlık) düşmanın gelmesi beklenebilen yollar üzerinde, askerî önem taşıyan şehirlerde, geçit ve dar boğazlarda güvenliği sağlamak için yapılan kalın duvarlı, burçlu, mazgallı yapı, kermen, kamal, korugan, sencer
    Kaleler, Orta Çağ'ın sembolü olan bu yapılar, savunma amaçlı yapılmıştır.
  2. genellikle bir düşüncenin savunulduğu, sürdürüldüğü yer
  3. takımla oynanan bazı top oyunlarında topun sokulmasına çalışılan yer
  4. (satranç) satranç tahtasının dört köşesine dikilen, tahtanın bir tarafından diğer tarafına kadar düz olarak boş hanelerde gidebilen kale biçimindeki taş

Çekimleme

düzenle

Alt kavramlar

düzenle

Deyimler

düzenle

Türetilmiş kavramlar

düzenle

Başka okumalar

düzenle

Çeviriler

düzenle

mimarlık

satranç

Kaynakça

düzenle

Baskça

düzenle

İngilizce

düzenle

Söyleniş

düzenle

Heceleme

düzenle
  • Heceleme: kale

kale (çoğulu kales)

  1. karalahana, borecole
Orta İngilizce cawul, Eski İngilizce cāwel, Latince caulis (cole ile karşılaştırınız), İzlandaca kál (“lahana”), Almanca Kohl (“lahana”).