kaide

Türkçe

Söyleniş

• IPA^(anahtar): qaːiˈde
• Heceleme: ka‧i‧de

Köken

Osmanlı Türkçesi قاعده‎, o da Arapça قَاعِدَة‎ (ḳāʿide).

Ad

kaide (belirtme hâli kaideyi, çoğulu kaideler)

Kaide (2)

1. kural
   • Tavanında Prusya askeri üniforması giydirilmiş bir domuz maketinin asılı olduğu sergi mekânında estetik kaideler yerle bir edilmiş; özgün sanat eserleri, röprodüksiyonlar, posterler, fotoğraflar dönemin değerler sistemindeki hiyerarşik konumları hiçe sayılarak bir araya getirilmişti.

     — Erman Ata UNCU, 2025, “Avangardın Kerterizi Dada”, Sanat dünyamız, 206. sayı, sayfalar 83-84
2. Bir şeyin yere dayanan bölümü veya bir şeyin üzerine oturtulduğu nesne; ayaklık, duraç, taban, tabanlık.

   Güneş'ten yanmamış tarafı fil dişi bir sütunun kaidesine benziyor. - H. E. Adıvar

3. (argo, anatomi) kalça
4. (hukuk) kanun maddesi

Çeviriler

çeviriler

• Almanca: Regel (de) d, Basis (de) d, Fundament (de) n, Grundlage (de) d, Paragraph (de) e, Podest (de) e
• Arapça: قاعدة‎ (ar) d
• Azerice: qayda (az)
• Fince: sääntö (fi), pohja (fi), patsaan jalusta (fi)
• İngilizce: rule (en); base (en), fundament (en), Paragraph (de) e, pedestal (en)
• Osmanlı Türkçesi: قاعده‎ (ota)

Kaynakça

• Türk Dil Kurumuna göre "kaide" maddesi

Fince

[kai·de]

Ad

kaide

1. (mimarlık) parmaklık, korkuluk, cağ
2. (dokuma, mühendislik, halk ağzı) gücü