ek

Ayrıca bakınız: -ek, -ék, EK, Ek, ek-, ÉK, ék, ᛖᚲ, เอก

Türkçe

Söyleniş

• IPA^(anahtar): /ˈec/
• Heceleme: ek

Ad

ek (belirtme hâli eki, çoğulu ekler)

1. bir gazete veya derginin günlük yayımından ayrı ve ücretsiz olarak verdiği parça

   eş anlamlısı: ilave

    Gazetenin haftalık sanat ve edebiyat eki.

2. bir şeyin eksiğini tamamlamak için ona katılan parça

    Yazının ekleri.

3. iki borunun birbirine birleştirildiği yer
4. sonradan katılan, yapılan, dikilen, yapıştırılan parçanın belli olan yeri
5. (inşaat) kelime türetmek veya kelimenin görevini belirtmek için kullanılan, başa, sona veya kelimenin içine eklenebilen, bağımlı dil bilgisi unsurları

   eş anlamlısı: lahika

Çekimleme

ek adının çekimi

hâl	tekil	çoğul
yalın	ek	ekler
belirtme	eki	ekleri
yönelme	eke	eklere
bulunma	ekte	eklerde
ayrılma	ekten	eklerden
tamlayan	ekin	eklerin

iyelik ekleriyle

kişi	tekil	çoğul
1. tekil (benim)
yalın	ekim	eklerim
belirtme	ekimi	eklerimi
yönelme	ekime	eklerime
bulunma	ekimde	eklerimde
ayrılma	ekimden	eklerimden
tamlayan	ekimin	eklerimin
2. tekil (senin)
yalın	ekin	eklerin
belirtme	ekini	eklerini
yönelme	ekine	eklerine
bulunma	ekinde	eklerinde
ayrılma	ekinden	eklerinden
tamlayan	ekinin	eklerinin
3. tekil (onun)
yalın	eki	ekleri
belirtme	ekini	eklerini
yönelme	ekine	eklerine
bulunma	ekinde	eklerinde
ayrılma	ekinden	eklerinden
tamlayan	ekinin	eklerinin
1. çoğul (bizim)
yalın	ekimiz	eklerimiz
belirtme	ekimizi	eklerimizi
yönelme	ekimize	eklerimize
bulunma	ekimizde	eklerimizde
ayrılma	ekimizden	eklerimizden
tamlayan	ekimizin	eklerimizin
2. çoğul (sizin)
yalın	ekiniz	ekleriniz
belirtme	ekinizi	eklerinizi
yönelme	ekinize	eklerinize
bulunma	ekinizde	eklerinizde
ayrılma	ekinizden	eklerinizden
tamlayan	ekinizin	eklerinizin
3. çoğul (onların)
yalın	eki	ekleri
belirtme	ekini	eklerini
yönelme	ekine	eklerine
bulunma	ekinde	eklerinde
ayrılma	ekinden	eklerinden
tamlayan	ekinin	eklerinin

Alt kavramlar

• iyelik eki, ön ek, sahiplik eki, son ek, vasıta eki

Türetilmiş kavramlar

• ek parça,
• ekçe,
• ekçi,
• ekçit,
• ekken,
• ekle,
• ekli,
• ekse,
• eksiz

Çeviriler

ek

• Almanca: Anlage (de) d, Endung (de) d
• Azerice: qoşma (az), şəkilçi (az)
• Fince: johdin (fi), liite (fi), pääte (fi), jatke (fi)
• İngilizce: affix (en), attachment (en)
• İsveççe: bilaga (sv)
• Kürtçe: qertaf (ku)
• Tatarca: östämä (tt)
• Türkçe:

  Eski Türkçe: çuvşatmak‎ (otk) (çuvşatmak), kamaşmak‎ (otk) (kamaşmak), ketüt‎ (otk) (ketüt), kımız almıla‎ (otk) (kımız almıla)

Ön ad

ek (karşılaştırma daha ek, üstünlük en ek)

1. eklenmiş, katılmış

    Okul müdürüyken okulun ek inşaatında hamallarla birlikte çalışmış. — H. Taner

Çeviriler

ek

• Almanca: Zusatz- (de), zusätzlich (de)
• İngilizce: additional (en)

Kaynakça

• Türk Dil Kurumuna göre "ek" maddesi

Eylem

ek

1. ekmek (eylem) sözcüğünün dilek-emir kipi basit ikinci tekil şahıs olumlu çekimi

Zıt anlamlılar

• ekme

Atasözleri

• Ek tohumun hasını, çekme yiyecek yasını
• Er ek, geç ek, tava ek
• Kasımdan on gün evvel ek, on gün sonra ekme

Afrikaanca

Söyleniş

• Heceleme: ek

Adıl

ek

1. ben

Antil Kreolü

Söyleniş

• Heceleme: ek

Bağlaç

ek

1. ve

İsveççe

Söyleniş

• Heceleme: ek

Ad

ek g

1. (ağaçlar, kayıngiller) meşe

Çekimleme

ek adının çekimi

	tekil (singular)		çoğul (plural)
	belirsiz (obestämd)	belirli (bestämd)	belirsiz (obestämd)	belirli (bestämd)
yalın (nominativ)	ek	eken	ekar	ekarna
tamlayan (genitiv)	eks	eken s	ekar s	ekarnas

Rohingya dili

Söyleniş

• Heceleme: ek

Sayı adı

ek

1. bir