eder

Türkçe

Söyleniş

• IPA^(anahtar): /e.ˈdeɾ/
• Heceleme: e‧der

Ad

eder (belirtme hâli ederi, çoğulu ederler)

1. (ekonomi) değer, kıymet; fiyat, paha

Çekimleme

eder adının çekimi

hâl	tekil	çoğul
yalın	eder	ederler
belirtme	ederi	ederleri
yönelme	edere	ederlere
bulunma	ederde	ederlerde
ayrılma	ederden	ederlerden
tamlayan	ederin	ederlerin

iyelik ekleriyle

kişi	tekil	çoğul
1. tekil (benim)
yalın	ederim	ederlerim
belirtme	ederimi	ederlerimi
yönelme	ederime	ederlerime
bulunma	ederimde	ederlerimde
ayrılma	ederimden	ederlerimden
tamlayan	ederimin	ederlerimin
2. tekil (senin)
yalın	ederin	ederlerin
belirtme	ederini	ederlerini
yönelme	ederine	ederlerine
bulunma	ederinde	ederlerinde
ayrılma	ederinden	ederlerinden
tamlayan	ederinin	ederlerinin
3. tekil (onun)
yalın	ederi	ederleri
belirtme	ederini	ederlerini
yönelme	ederine	ederlerine
bulunma	ederinde	ederlerinde
ayrılma	ederinden	ederlerinden
tamlayan	ederinin	ederlerinin
1. çoğul (bizim)
yalın	ederimiz	ederlerimiz
belirtme	ederimizi	ederlerimizi
yönelme	ederimize	ederlerimize
bulunma	ederimizde	ederlerimizde
ayrılma	ederimizden	ederlerimizden
tamlayan	ederimizin	ederlerimizin
2. çoğul (sizin)
yalın	ederiniz	ederleriniz
belirtme	ederinizi	ederlerinizi
yönelme	ederinize	ederlerinize
bulunma	ederinizde	ederlerinizde
ayrılma	ederinizden	ederlerinizden
tamlayan	ederinizin	ederlerinizin
3. çoğul (onların)
yalın	ederi	ederleri
belirtme	ederini	ederlerini
yönelme	ederine	ederlerine
bulunma	ederinde	ederlerinde
ayrılma	ederinden	ederlerinden
tamlayan	ederinin	ederlerinin

Çeviriler

eder

• Fince: hnta (fi)

Ek okumalar

• Vikipedi'de eder

Eylem

eder

1. etmek fiilinin bildirme kipi geniş zaman 3. tekil şahıs olumlu çekimi

Deyimler

• eder etmez, kaç para eder

Kaynakça

• Türk Dil Kurumuna göre "eder" maddesi

Anagramlar

• dere

İsveççe

Söyleniş

• Heceleme: e‧der

Adıl

eder

1. (kişi adılı): siz, size, sizi

İsveççe kişi adılları
hâl	adet	1. kişi	2. kişi	3. kişi
				eril	dişil	nötr
yalın	tekil	jag	du	han	hon	det
	çoğul	vi	ni	de
belirtme/ yönelme	tekil	mig, mej	dig, dej	honom	henne	den, det
	çoğul	oss	er, eder	dem, dom