İffet

Ayrıca bakınız: iffet

Türkçe

Köken

Osmanlı Türkçesi عغة‎, o da Arapça عِفَّة‎ (ʿiffe).

Söyleniş

• Heceleme: İf‧fet

Özel ad

İffet (belirtme hâli İffet'i)

1. Bir kız ismi. İffetli manasında kız ismi

Çekimleme

İffet adının çekimi

hâl	tekil
yalın	İffet
belirtme	İffet'i
yönelme	İffet'e
bulunma	İffet'te
ayrılma	İffet'ten
tamlayan	İffet'in

iyelik ekleriyle

kişi	tekil
1. tekil (benim)
yalın	İffet'im
belirtme	İffet'imi
yönelme	İffet'ime
bulunma	İffet'imde
ayrılma	İffet'imden
tamlayan	İffet'imin
2. tekil (senin)
yalın	İffet'in
belirtme	İffet'ini
yönelme	İffet'ine
bulunma	İffet'inde
ayrılma	İffet'inden
tamlayan	İffet'inin
3. tekil (onun)
yalın	İffet'i
belirtme	İffet'ini
yönelme	İffet'ine
bulunma	İffet'inde
ayrılma	İffet'inden
tamlayan	İffet'inin
1. çoğul (bizim)
yalın	İffet'imiz
belirtme	İffet'imizi
yönelme	İffet'imize
bulunma	İffet'imizde
ayrılma	İffet'imizden
tamlayan	İffet'imizin
2. çoğul (sizin)
yalın	İffet'iniz
belirtme	İffet'inizi
yönelme	İffet'inize
bulunma	İffet'inizde
ayrılma	İffet'inizden
tamlayan	İffet'inizin
3. çoğul (onların)
yalın	İffet'i
belirtme	İffet'ini
yönelme	İffet'ine
bulunma	İffet'inde
ayrılma	İffet'inden
tamlayan	İffet'inin

Türetilmiş kavramlar

• İffetçi, İffetçik, İffetli, İffetsiz, İffet'ken, İffet'le, İffet'se