üflemeli

Türkçe

Köken

• üfleme + -li

Söyleniş

• IPA^(anahtar): /yf.le.meˈli/
• Heceleme: üf‧le‧me‧li

Ön ad

üflemeli (karşılaştırma daha üflemeli, üstünlük en üflemeli)

Çeşitli üflemeli çalgılar.

1. (müzik aletleri) Üflenerek çalınan çalgı.
   • eş anlamlısı: nefesli
   • İkincisi ise, kadansları basan, tonu belirleyen kişi, yetişkin büyük falluslu çellolar, koca ağızlı pirinç ya da tahta üflemeliler değildir, bu şiirdeki anlatıcı / baba değildir.

     — Canberk DOĞALI, 2026, “Yapıları Bozmak ve Özgürlük: Gılgamış'tan Hakan Savlı'ya”, Sözcükler, 120. sayı, s. 80

Türetilmiş kavramlar

üflemeli çalgılar, üflemeli sazlar

Çeviriler

çeviriler

• Fince: sanajuuri (fi)
• İngilizce: root (en)
• İspanyolca: raíz (es) d

Kaynakça

• Türk Dil Kurumuna göre "üflemeli" maddesi