Plazas de soberanía
Plazas de soberanía, Fas'ı çevreleyen Akdeniz kıyılarına dağılmış bir dizi yerleşik hayat olmayan İspanyol denizaşırı küçük bölgelerini tanımlayan bir terimdir. Bu terim, 19. ve 20. yüzyılın başlarında İspanya tarafından satın alınan Afrika topraklarının aksine, modern ülkenin kuruluşundan bu yana (1492-1556) İspanya'nın bir parçası olan bölgeler için kullanılır.[1]

İdarî yönetim
değiştirİspanya Krallığı başlangıçta Akdeniz'de, Fas kıyılarında veya yakınlarında bulunan aşağıdaki egemenlik bölgelerini yönetiyordu. Bu bölgeler şunlardı:
- Sebte (1995'e kadar)
- Melilla (1995'e kadar)
- Chafarinas Adaları
- Alhucemas Adaları
- Peñón de Vélez de la Gomera
- Perejil Adası
Kalıcı nüfusa sahip tek bölgeler olan Sebte ve Melilla, plazas mayores (büyük egemenlik bölgeleri), diğer alanlar ise plazas menores (küçük egemenlik bölgeleri) olarak adlandırılıyordu. Ceuta ve Melilla, 1995'ten beri ciudades autónomas (özerk şehir) olarak kabul ediliyor ve artık Plazas de soberanía (egemenlik bölgeleri) olarak anılmıyor. Buna karşılık, geriye kalan üç küçük egemenlik bölgeleri tamamen askerî personel tarafından iskân ediliyor ve yönetiliyor.
Plazas de soberanía bölgeleri, Avrupa Birliği ve Euro Bölgesi'nin bir parçasıdır. Sebte ve Melilla'nın aksine, ıssız adalar aynı zamanda Schengen Bölgesi'nin de bir parçasıdır.
Coğrafî açıdan Afrika'ya bağlı bulunsa da Plazas de soberanía listesine dâhil edilmeyen Alborán Adası (Endülüs) ve Kanarya Adaları'da bulunmaktadır.
Kaynakça
değiştir- ↑ "real academia española". 11 Haziran 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi.