ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน

ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน (อังกฤษ: American English, AmE, AE, AmEng, USEng, en-US) หรืออาจเรียกว่า ภาษาอังกฤษแบบสหรัฐ (อังกฤษ: United States English, U.S. English) เป็นกลุ่มของภาษาถิ่นของภาษาอังกฤษที่ใช้ในสหรัฐเป็นส่วนใหญ่ ประมาณสองในสามของเจ้าของภาษาอังกฤษอาศัยอยู่ในสหรัฐ

ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน
ภูมิภาค	สหรัฐ
ผู้พูด	25.6 ล้านคนที่พูดภาษาอังกฤษเป็นภาษาที่สองในสหรัฐ (ค.ศ. 2003)
ตระกูลภาษา	อินโด-ยูโรเปียน เจอร์แมนิก เจอร์แมนิกตะวันตก เจอร์แมนิกทะเลเหนือ แองโกล–ฟรีเชียน อังกฤษ อังกฤษแบบอเมริกาเหนือ ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน
รูปแบบก่อนหน้า	อังกฤษเก่า อังกฤษกลาง อังกฤษใหม่แบบคริสต์ศตวรรษที่ 17
ระบบการเขียน	อักษรละติน (ชุดตัวอักษรอังกฤษ) อักษรเบลล์ภาษาอังกฤษแบบรวม
สถานภาพทางการ
ภาษาทางการของ	สหรัฐ (32 รัฐ, 5 ดินแดนที่ไม่ใช่รัฐ) (ดูที่บทความ)
รหัสภาษา
ISO 639-3	–
Glottolog	None
IETF	en-US

พจนานุกรมเล่มแรกของภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน เขียนโดยโนอาห์ เว็บสเตอร์ ใน ค.ศ. 1828 แสดงถึงข้อแตกต่างระหว่างภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน และอังกฤษดั้งเดิมที่มาจากบริเตน ข้อแตกต่างที่เว็บสเตอร์เขียนรวมถึง การสะกดคำ เช่นคำว่า center แทนคำว่า centre และ color แทน colour และการอ่านออกเสียงต่าง ๆ

ตัวอย่างคำศัพท์หลายคำที่มีต้นกำเนิดมาจากภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน ซึ่งได้แก่ OK (โอเค), blizzard (บลิซซาร์ด) และ teenager (วัยรุ่น)