Байша
Байша (мађ. Bajsa) населєнє у општини Бачка Тополя, Войводина, у Сивернобачким округу, у Сербиї. Байша ше находзи 6 км заходно од Бачкей Тополї.
| Байша | |
|---|---|
 Римокатолїцка церква  Герб | |
| Административни податки | |
| Держава | Р. Сербия |
| Автономна покраїна | Войводина |
| Округ | Сивернобачки |
| Општина | Бачка Тополя |
| Жительство | |
| 2022. рок | 1941 |
| густосц | 28,8/км2 |
| Ґеоґрафски характеристики | |
| Координати | 45° 46′ 32″ С; 19° 35′ 04″ В |
| Хвильова зона | UTC+1 (CET), влєце UTC+2 (CEST) |
| Надморска висина | 107 м |
| Поверхносц | 67,4 км2 |
| Други податки | |
| Число пошти | 24331 |
| Поволанково число | 024 |
| Реґистерска ознака | BT |
.svg)
По пописованю зоз 2022. року було 1941 жительох. У населєню Байша ше находза найзначнєйши будинки каштель Зако, сербска православна церква Святого Димитрия, римокатолїцка церква и здруженє ФК Байша.
Попри тих постоя:
Дом здравя, основна школа, даскельо предавальнї, столнотениски клуб. Направени векши базен зоз красним парком и околїском, за розвагу през лєто, дзе приходза гражданє и зоз околних местох. У хотаре постої можлївосц лова, а у валалє вредзи опробовац локални вина и палєнку хтори продукую сами гражданє.
Прешлосц/История
ушорицТото населєнє Байша зоз богату прешлосцу ше спомина ище у штреднїм вику. Року 1977. кед були археолоґийни викопованя, найдзени остатки церкви у романским стилу зоз 11. вику. У цеку 19 вика цала Байша у стварносци була маєток племицкей фамелиї Зако, (Зако од Бајше), зоз Байши. Року 1854. Закончена православна церква Святого Димитрия и єй украшованє. Заслуга за тото припада ктитором (спонзором) - племицкей фамелиї Зако велькомаєтнїком зоз места. Георгиє Зако достал вєдно зоз супругу Марию родз.Текелия, од цара Орден златного крижа зоз коруну, за украшаванє храма. Георгийов оцец Димитриє Зако, хтори тот храм вибудовал, охабел до нашлїдства и аманет синови же би го отримовал и о нїм ше старал. Храм 1854. року успишно омальовал иконописец Йован Клаїч зоз Нового Саду. [1]
Жительство
ушорицУ тим вецейнационалним валалє уж вецей як 250 роки жию вєдно Мадяре, Серби и Словаци. У етно хижи ушорени три окремни просториї, по єдна за кажди народ-старобивательох, спрам традициї валалу, Мадярох, Сербох и Словацох.
У Байши любителє традициї ше занїмаю зоз старима ремеслами и зоз народну уметносцу. Стретнуце розличних културох и обичайох, як и длугоки период заєднїцкого живота, бул вельо раз през историю на хасен жительом Байши.
Традиция толеранциї и медзисобне уважованє, зоз очуваньом националних и вирских означованьох чува ше по нєшка. У валалє постоя три церкви: католїцка, православна и евангелїцка, котри вибудовани после 1751. року, кед валал ознова населєни и ожил.
Демоґрафия
ушорицУ населєню Байша жию коло 2049 полнолїтни жителє, а просекова старосц жительох виноши 41,4 роки (39,2 при хлопох и 43,5 при женох).
У населєню єст 996 ґаздовства, а просекове число членох по обисцу 2,58. У населєню попри Сербох углавним жиє и Мадярска националносц, а у остатнїх трох пописох жительства, обачене обачлїве зменшованє жительства.
| Демографија [2] | ||
|---|---|---|
| Рок | Жительство | |
| 1948. | 2.987 | |
| 1953. | 2.826 | |
| 1961. | 2.797 | |
| 1971. | 2.990 | |
| 1981. | 2.753 | |
| 1991. | 2.745 | 2.710 |
| 2002. | 2.568 | 2.608 |
| 2011. | 2.297 | |
| Етнички састав према попису из 2002.[3] | ||
|---|---|---|
| Мадяре | 1.671 | 65,07% |
| Серби | 413 | 16,08% |
| Словаци | 162 | 6,30% |
| Югославянє | 129 | 5,02% |
| Роми | 13 | 0,50% |
| Горвати | 12 | 0,46% |
| Руснаци | 6 | 0,23% |
| Чарногорци | 5 | 0,19% |
| Нємци | 5 | 0,19% |
| Словенци | 4 | 0,15% |
| Бунєвци | 3 | 0,11% |
| Українци | 2 | 0,07% |
| Македонци | 2 | 0,07% |
| Руси | 1 | 0,03% |
| нєпознати | 3 | 0,11% |
Ґалерия
ушориц-
Римокатолїцка церква, нукашньосц -
Сербска Православна церква -
Руиновани каштель Зако -
Каштель Зако, терашньосц -
Калвария, Байша -
Учaшнїки театралней представи Розмария (Rozmarín'), Байша, 1934.
Литература
ушориц- Туристичка орґанизация општине Бачка Топола
Вонкашнї вязи
ушориц- Istorija sela - Bajša
- План насеља на мапи (Mapquest)
- Бајша, www.backatopola.org.rs
Референци
ушориц- ↑ ,,Србски дневник``, Нови Сад 1854. године
- ↑ „Књига 9”. Становништво, упоредни преглед броја становника 1948, 1953, 1961, 1971, 1981, 1991, 2002, подаци по насељима (PDF). webrzs.stat.gov.rs. Београд: Републички завод за статистику. мај 2004. ISBN 86-84433-14-9.
- ↑ „Књига 1”. Становништво, национална или етничка припадност, подаци по насељима. webrzs.stat.gov.rs. Београд: Републички завод за статистику. фебруар 2003. Републички ѕавод ѕа статистику ISBN 86-84433-00-9.