Beccafumi

Auto-ritrat (1525-1530) Domenico di Jacopo di Pace (nassù a Montaperti anviron dël 1486, mòrt a Siena ai 18 ëd magg dël 1551), stranomà Beccafumi (o Mecarino), a l'é stàit un pitor e scultor italian. A l'é considerà l'ùltim grand artista dla scòla senèisa e un dij pì important esponent dël Manierism. Soa euvra a l'é caraterisà da na fòrta originalità, con figure slongà, moviment arzigà, e na lus particolar, ch'a marcava sò stil ùnich. Vita Beccafumi a l'era fieul d'un paisan, Giacomo di Pace, ch'a travajava për nòbil fiorentin Lorenzo Beccafumi. Costì-sì, an notand sò talent, a l'ha pijalo sota soa protession e a l'ha daje sò cognòm. A l'ha studià a Siena e peui a l'é andàit a Roma anviron dël 1510 për studié l'euvra ëd Raffaello Sanzio e Michelangelo Buonarroti. Tornà a Siena dël 1512, a l'ha ancaminà na cariera 'd sucess, an travajand dzortut për la sità e për le gesie. Euvre Beccafumi a l'é motobin avosà për sò travaj ant la decorassion dël paviment dël Dòm ëd Siena, un dij pi grand esempi d'intarsi marmori. A l'ha realisà ëd disegn për vàire soget bìblich, an tra 1517 e 1544. Për costa euvra a l'ha 'dcò anventà dle técniche neuve. D'àutre euvre amportante a son la serie 'd fresch për la Sala dël Concistòro (Palass Pùblich, Siena) e ij bronz dj'àngej për la Catedral. Soa euvra a dimostra n'anfluss ëd Michelangelo e dij manierista, ma con na sensibilità përsonal.