Znak liczby
Znak liczby – właściwość każdej liczby rzeczywistej definiowana nierównością zawierającą zero (0). Liczba może mieć jeden z trzech znaków:
- dodatni (liczba większa od 0),
- zerowy,
- ujemny (liczba mniejsza od 0).

Liczbę rzeczywistą o dodatnim znaku nazywa się dodatnią[1], a przy ujemnym znaku – ujemną[2]. Liczbę rzeczywistą niebędącą ujemną (większą lub równą 0) nazywa się nieujemną, a liczbę niebędącą dodatnią (mniejszą lub równą 0) nazywa się niedodatnią.
Znak liczby zaznacza się przed daną liczbą jako + albo −, np. −124,5.
Znak + często jest pomijany w zapisie.
Pewną formalizacją znaku liczby rzeczywistej jest funkcja signum.
Ciało uporządkowane
edytujPojęcie znaku można zdefiniować w każdym ciele uporządkowanym tzn. takim ciele w którym jest określona relacja będąca porządkiem liniowym zgodnym z operacjami algebraicznymi:
- jeśli to
- jeśli i to
Innym sposobem definiowania porządku w ciele jest wskazanie zbioru (stożka) elementów dodatnich, tj. największego podzbioru niezerowych elementów, który jest zamknięty na dodawanie i mnożenie w ciele.
Przez analogię do liczb rzeczywistych, w ciałach uporządkowanych elementy dla których nazywamy elementami dodatnimi.
Liczby zespolone
edytujJeśli liczba zespolona ma niezerową część urojoną, na przykład wynosi to nie można określić jej znaku. Wynika to stąd, że nie istnieje żaden porządek liniowy w który zgadzałby się ze strukturą algebraiczną ciała liczb zespolonych. Inaczej mówiąc, ciało liczb zespolonych nie jest ciałem uporządkowanym. Istotnie, w ciele uporządkowanym kwadrat każdego elementu jest nieujemny, tymczasem (gdzie jest jednostką urojoną).
Dla każdej niezerowej liczby zespolonej można jednak określić funkcję signum.
Zobacz też
edytujPrzypisy
edytuj- ↑ liczba dodatnia, [w:] Encyklopedia PWN [online], Wydawnictwo Naukowe PWN [dostęp 2025-06-10].
- ↑ liczba ujemna, [w:] Encyklopedia PWN [online], Wydawnictwo Naukowe PWN [dostęp 2025-06-10].