YouTube Poop
YouTube Poop (w skrócie YTP) – rodzaj mashupu filmowego utworzonego poprzez remiksowanie bądź montaż istniejących źródeł multimedialnych udostępnianego na platformie YouTube.
YouTube Poopy często opierają się na elementach kultury popularnej oraz memach internetowych i zazwyczaj posiadają charakter humorystyczny, abstrakcyjny, a nawet wulgarny i obsceniczny[1][2].
Gatunek YouTube Poopów wywarł znaczący wpływ na kulturę Internetu[1][3].
Poprzednicy
edytujYouTube Poop jest częścią kultury remiksu[4], w której istniejące pomysły oraz multimedia są poddawane modyfikacji i reinterpretacji w celu utworzenia nowych utworów[5]. Jak podaje Luke Dormehl na portalu DigitalTrends, kultura remiksu istniała jeszcze przed pojawieniem się Internetu, gdzie jako przykłady przywołano zjawisko samplingu w muzyce hip-hop oraz styl pisania cut-up zapoczątkowany przez Williama S. Burroughsa[1].
Innym zjawiskiem posiadającym cechy gatunku YouTube Poop jest vidding[6], polegający na tworzeniu fanowskich teledysków z istniejących multimediów[7].
Historia
edytujGatunek YouTube Poopów pojawił się na początku pierwszej dekady XXI wieku[8]. Pierwszy film uznany za YouTube Poop opublikowano 22 grudnia 2004 roku (kilka miesięcy przed założeniem serwisu YouTube) na portalu SheezyArt i nosił tytuł The Adventures of Super Mario Bros. 3 REMIXED!!! (nazwę później zmieniono na I’D SAY HE’S HOT ON OUR TAIL), a jego autorem był użytkownik o pseudonimie SuperYoshi. Głównym materiałem źródłowym były klipy z serialu animowanego Nowe przygody braci Mario[1][9][10][11]. Medioznawca Randall Halle sugeruje, że słowo „poop” (pol. kupa) w terminie „YouTube Poop” miało odnosić się do domniemanej niskiej jakości wcześniejszych przykładów tego gatunku[11].
YouTube Poopy były jednym z najpopularniejszych typów filmów na YouTube w drugiej połowie pierwszej dekady XXI wieku[12]. Jak zauważa youtuber EmpLemon, w okresie ich największej popularności powszechną praktyką było ponowne wykorzystywanie konkretnych memów oraz żartów środowiskowych[1][12]. Popularność gatunku YouTube Poop osłabła w drugiej połowie drugiej dekady XXI wieku[8][13].
Styl
edytujProfesor antropologii kulturowej z Kansas State University Michael Wesch, określił gatunek YouTube Poopów jako „absurdalne remiksy, które naśladują i wyśmiewają najniższe standardy techniczne i estetyczne kultury remiksu, aby skomentować samą kulturę remiksu”[14]. Zazwyczaj YouTube Poopy opierają się na surrealistycznym oraz absurdalnym humorze, jednakże część z nich może zawierać zupełnie nową fabułę w oparciu o użyte materiały[6].
YouTube Poopy często opierają się na mieszaniu elementów z różnorodnych źródeł, z których najpowszechniejszymi są filmy pełnometrażowe, seriale telewizyjne, kreskówki, anime, reklamy telewizyjne bądź inne filmy z serwisu YouTube[1][15][16]. Popularnymi przykładami są seriale animowane Super Mario World oraz Adventures of Sonic the Hedgehog[2][12][17], a także animowane przerywniki z gier Link: The Faces of Evil i Zelda: The Wand of Gamelon[6][18].
Przyjętą praktyką stosowaną w YouTube Poopach jest dodawanie efektów wizualnych i dźwiękowych do wykorzystywanego źródła oraz zmiany kolejności poszczególnych klipów, opierając się na szybkich cięciach oraz manipulacjach prędkości materiału[6][17]. Szczególnie częstym zjawiskiem jest tzw. sentence-mixing polegający na edycji dialogów w celu uzyskania nowych, zazwyczaj o charakterze humorystycznym lub wulgarnym[1][8]. Jednym z najbardziej znanych przykładów sentence-mixingu jest wyraz „pingas” (który miał być skojarzony ze słowem „penis”) pochodzący z YouTube Poopa o tytule Robotnik Has a Viagra Overdose autorstwa użytkownika Stegblob. Słowo zostało utworzone poprzez odpowiednie przycięcie zdania Doktora Robotnika „snooping as usual” (pol. Jak zwykle podglądacie) z odcinka serialu Adventures of Sonic the Hedgehog o nazwie Boogey-Mania. „Pingas” stał się jednym z najbardziej rozpoznawalnych memów związanych z Jeżem Soniciem, a nawet nawiązywano do niego w serialu animowanym Sonic Boom oraz w jednym z komiksów z Soniciem od wydawnictwa Archie Comics[12].
Przypisy
edytuj- ↑ a b c d e f g Luke Dormehl: YouTube Poop is punk rock for the internet age, and you probably don’t get it. DigitalTrends, 2019-03-30. [dostęp 2025-10-31]. (ang.).
- ↑ a b Cat Blackard: Break Yo’ TV: YouTube Poop. Consequence, 2009-07-22. [dostęp 2025-10-31]. (ang.).
- ↑ Grandeur et décadence du YouTube Poop, pilier de la culture mème française. Numerama, 2020-02-02. [dostęp 2025-11-03]. (fr.).
- ↑ Coppa 2022 ↓, s. 4.
- ↑ Ben Murray: Remixing Culture And Why The Art Of The Mash-Up Matters. TechCrunch, 2015-03-22. [dostęp 2025-10-31]. (ang.).
- ↑ a b c d William A.: YouTube Poop: Meme as Art, Community. Yale University, Law and Technology, 2012-11-03. [dostęp 2025-10-31]. (ang.).
- ↑ Coppa 2022 ↓, s. 1.
- ↑ a b c Amelia Tait: The art of the YouTube Poop. New Statesman, 2016-11-29. [dostęp 2025-10-31]. (ang.).
- ↑ Alberto Brodesco. Montare cacca: intorno al fenomeno “YouTube Poop”. „Cinergie – Il Cinema E Le Altre Arti”. 6 (11), s. 19, 2017-06-01. Bolonia: Dipartimento delle Arti – Alma Mater Studiorum – Università di Bologna. DOI: 10.6092/issn.2280-9481/7382. ISSN 2280-9481. (wł.).
- ↑ Malavika Pradeep: Inside YouTube Poop, the nonsensical genre that invented meme culture on the internet. SCREENSHOT MEDIA, 2022-02-07. [dostęp 2025-10-31]. (ang.).
- ↑ a b Randall Halle: Visual Alterity: Seeing Difference in Cinema. Urbana: University of Illinois Press, 2021, s. 108. ISBN 0-252-05259-5.
- ↑ a b c d Brian Feldman: How Pingas Became One of Sonic the Hedgehog’s Most Famous Memes. New York Magazine, 2020-02-10. [dostęp 2025-10-31]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-01-30)]. (ang.).
- ↑ Zack O’Malley Greenburg: YouTube Poop And The ‘Sanic’ Boom: Digesting The Strangest Slice Of Google’s $15B Video Business. Forbes, 2020-03-03. [dostęp 2025-11-03]. (ang.).
- ↑ Electronic Frontier Foundation: In the matter of exemption to prohibition on circumvention of copyright protection systems for access control technologies. [dostęp 2025-11-03]. (ang.).
- ↑ Burgess i Green 2013 ↓, s. 52–53.
- ↑ Moran 2017 ↓, s. 25.
- ↑ a b Burgess i Green 2013 ↓, s. 53.
- ↑ Harvey Randall: The internet shitposted too close to the sun, and now we’re getting a spiritual successor to the most cursed Zelda games of all time. PC Gamer, 2023-07-13. [dostęp 2025-11-03]. (ang.).
Bibliografia
edytuj- Francesca Coppa. Introduction: Vidding and the Rise of Remix Culture. „Vidding: A History”, s. 1–22, 2022. University of Michigan Press. DOI: 10.3998/mpub.10069132. JSTOR: 10.3998/mpub.10069132. (ang.).
- Jean Burgess, Joshua Green: YouTube: Online Video and Participatory Culture. John Wiley & Sons, 2013. ISBN 978-0-7456-7535-0.
- Ruth Alexandra Moran. Concepts of the database in contemporary media practice. „Interactions: Studies in Communication & Culture.”. 8 (1), s. 21–34, 2017. DOI: 10.1386/iscc.8.1.21_1.