Wikipedysta:Cement~plwiki/Brudnopis2
| Fudbalski Klub Pobeda Prilep | |
| Państwo | |
|---|---|
| Data założenia | |
| Prezes |
Aleksandar Zabrčanec |
| Barwy | |
| czerwono-białe | |
| I zespół | |
| Liga | |
| Stadion | |
| Trener | |
Pobeda Prilep (Fudbalski Klub Pobeda Prilep), macedoński klub piłkarski z miasta Prilep, występujący aktualnie w I lidze.
Historia
edytujKlub został założony w 1941 r. pod nazwą FK Goce Delcev Prilep, na cześć macedońskiego bohatera narodowego Goce Delceva. W 1950 r. został przemianowany na FK Pobeda Prilep i występował w niższych klasach rozgrywkowych Jugosławii. Po uzyskaniu niepodległości przez Macedonię Pobeda Prilep wystartowała w sezonie 1992/1993 w rozgrywkach I ligi pod nazwą FK Pobeda Vitaminka. W stawce 18 drużyn Pobeda zajęła miejsce 11, mając jednak tylko 2 punkty przewagi nad strefą spadkową. Sezon 1993/1994 był już znacznie lepszy, a ekipa z Prilepu zajęła miejsce szóste. W kolejnej edycji Prvej Ligi Pobeda zaprezentowała się jeszcze lepiej, zajmując wysokie czwarte miejsce. Przed kolejnym sezonem z nazwy klubu zniknął człon „Vitaminka”, a drużyna w rozgrywkach zajęła ponownie czwarte miejsce. Dobra polityka kadrowa doprowadziła do zbudowania ciekawego zespołu, który był w stanie walczyć o najwyższe cele w Macedonii, i już w sezonie 1996/1997 Pobeda zdobyła wicemistrzostwo kraju. Sezon 1997/1998 nie był już tak dobry, gdyż klub ze środkowej Macedonii ukończył go na piątym miejscu, ale z bardzo nieznaczną stratą do miejsc premiujących grą w europejskich pucharach. W tymże sezonie Pobeda zagrała w Pucharze UEFA, gdzie przegrała w rundzie przedwstępnej z Odrą Wodzisław (0-3 i 2-1). Jednak w sezonie 1998/1999 „czerwoni” zajęli trzecie miejsce, a kluczowym momentem była wyjazdowe zwycięstwo 2-1 nad Wardarem Skopje, rywalem do najniższego stopnia podium. Był to też udany rewanż za porażkę z Vardarem w ˝ finału Pucharu Macedonii. Sezon 1999/2000 przyniósł drugi w historii klubu tytuł wicemistrza kraju, wywalczony po nerwowej końcówce sezonu i zaciętej walce z Rabotničkim Skopje, nad którym Pobeda w końcowej tabeli miała zaledwie 2 punkty przewagi. W Pucharze Intertoto Pobeda wyeliminowała w I rundzie AS Trenčin (3-1 u siebie i 1-3 na wyjeździe, wygrana 4-3 w rzutach karnych), ale w drugiej minimalnie lepsza okazałą się Perugia (0-1 na wyjeździe i 0-0 u siebie). W tym samym sezonie drużyna dotarła do finału Pucharu Macedonii, tam jednak poniosła dotkliwą - bo aż 0-6 – klęskę, w starciu ze Slogą Jugomagnat Skopje. W sezonie 2000/2001 Pobeda ponownie znalazła się na podium rozgrywek, zajmując trzecie miejsce za Slogą i Vardarem, a w Pucharze Macedonii ponownie została upokorzona przez Slogę i to już w 1/8 finału. Udana była za to przygoda z Pucharem UEFA – w rundzie wstępnej Pobeda wyeliminowała rumuński klub Universitatea Craiova (1-1 na wyjeździe, gol Zdravevskiego w 88 min. i 1-0 u siebie, ponownie trafił Zdravevski). W I rundzie zasadniczej „czerwoni” przegrali w renomowaną Parmą (0-2 i 0-4). Sezon 2001/2002 – przed którym rozgrywki gruntownie zreorganizowano, był najsłabszym ligowym sezonem Pobedy od lat – drużyna zajęła dopiero 5 miejsce w tabeli. Ten kryzys gracze z Goce Delcev Stadion w zupełności odbili sobie w rozgrywkach Pucharu Macedonii – w ˝ finału pokonali wyraźnie Slogę (2-0 i 1-0), rewanżując się za doznane w poprzednich latach porażki. W finale ekipa Pobedy zmierzyła się z mającą najlepszy sezon w historii Cementarnicą. Pobeda objęła prowadzenie w 20 min. po golu Gjokicia. W 78 min. wyrównał strzałem z niemal 30 metrów Aleksandar Toleski, ale gole Cumbeva i Ristevskiego (z karnego) z końcówce przesądziły o wygranej Pobedy. Dzięki temu triumfowi klub z Goce Delcev Stadion zagrał w Pucharze UEFA, przegrywając pechowo w rundzie wstępnej w duńskim FC Midtjylland – w pierwszym meczu było 2-0 dla Pobedy, a w rewanżu Duńczycy wygrali 3-0 po dogrywce. Sezon 2002/2003 przyniósł po raz kolejny 3 miejsce w tabeli Prvej Ligi, a z rozgrywkami krajowego pucharu Pobeda pożegnała się już w 1/8 finału, przegrywając po rzutach karnych z Belasicą. Jednak w sezonie 2003/2004 Pobeda odniosła największy sukces w swej historii – wykorzystując słabość potentatów – Vardaru i Slogi, sięgnęła po mistrzostwo Macedonii. Historyczny tytuł piłkarze z Prilepu zapewnili sobie w 32 kolejce, remisując bezbramkowo na wyjeździe z wiceliderem – Sileksem Kratovo. Pobeda zagrała po raz pierwszy w eliminacjach Ligi Mistrzów, gdzie przegrała już w I rundzie z armeńskim Pjunikiem Erewan (1-3 u siebie, gol Gesoskiego i 1-1 na wyjeździe, gol Dimitrovskiego). W sezonie 2004/2005 Pobeda obniżyła nieco loty, zajmując 3 miejsce, które dało jednak kwalifikację do Pucharu Intertoto. Tam „czerwoni” pokonali w I rundzie FK Smederevo (1-0 na wyjeździe i 2-1 na własnym boisku). W kolejnej fazie rozgrywek zbyt silną przeszkodą okazał się jednak HSV Hamburg, z którym Pobeda przegrała dwa razy po 1-4, mimo iż za każdym razem obejmowała prowadzenie. Sezon 2005/2006 był już wyraźnie słaby w wykonaniu „czerwonych”, którzy zajęli 4 miejsce ze stratą aż 10 punktów do trzeciego Vardaru, a w Pucharze Macedonii wyeliminowała ich Skendija Tetovo.
Stadion
edytujGoce Delčev Stadion w Prilepie, który może pomieścić 15 tys. widzów. Na stadionie znajduje się 4200 miejsc siedzących.
Kadra na sezon 2006/2007
edytuj- Stole Mitev (bramkarz)
- Edin Nuredinovski (bramkarz)
- Darko Tofiloski (bramkarz)
- Blagojce Dameski (obrońca)
- Aleksandar Krstevski (obrońca)
- Nebojša Stojković (obrońca)
- Zoran Salevski (obrońca)
- Dalibor Stojev (obrońca)
- Marjan Nacev (pomocnik)
- Nove Ačeski (pomocnik)
- Dinga (pomocnik)
- Miadrag Jovanović (pomocnik)
- Zlatko Kareski (pomocnik)
- Vlado Marković (pomocnik)
- Dusan Savić (pomocnik)
- Martin Shiskov (pomocnik)
- Zoran Taleski (pomocnik)
- Saško Krstev (napastnik)
- Blagoja Gesoski (napastnik)
- Toni Meglenski (napastnik)
- Nikola Tančevski (napastnik)
- Georgij Manevski (napastnik)