Wiar (ukr. Вігор, Wihur) – rzeka w południowo-wschodniej Polsce i zachodniej Ukrainie, prawobrzeżny dopływ Sanu[1]. Długość rzeki wynosi 70,4 km (z czego ok. 59 km w Polsce, a ok. 11 km na Ukrainie), a powierzchnia dorzecza obejmuje 798,2 km².

Wiar
Ilustracja
Kontynent

Europa

Państwo

 Polska
 Ukraina

Rzeka
Długość 70,4 km
Powierzchnia zlewni

798,2 km²

Średni przepływ

6 m³/s

Źródło
Miejsce na północnych stokach szczytu Brańcowa
Wysokość

620

Współrzędne

49°32′09,1″N 22°35′39,9″E/49,535861 22,594417

Ujście
Recypient San
Miejsce

na terenie Przemyśla

Współrzędne

49°47′32,4″N 22°49′48,5″E/49,792333 22,830139

Położenie na mapie województwa podkarpackiego
Mapa konturowa województwa podkarpackiego, blisko centrum na dole znajduje się punkt z opisem „źródło”, natomiast blisko centrum na prawo znajduje się punkt z opisem „ujście”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, na dole po prawej znajduje się punkt z opisem „źródło”, powyżej na prawo znajduje się również punkt z opisem „ujście”

Bieg rzeki

edytuj

Wiar wypływa ze stoków góry Brańcowa w Górach Sanocko-Turczańskich, na wysokości około 600 m n.p.m. W górnym biegu płynie na północny zachód przez malownicze tereny Pogórza Przemyskiego.

W okolicy miejscowości Rybotycze rzeka gwałtownie skręca na wschód, przecinając granicę państwową z Ukrainą w rejonie Niżankowic. Po zatoczeniu łuku na terytorium Ukrainy, rzeka ponownie wraca do Polski w pobliżu wsi Sierakośce. W dolnym biegu przepływa przez przedmieścia Przemyśla, gdzie uchodzi do Sanu.

Dopływy

edytuj

Główne dopływy Wiaru to:

Przyroda i ochrona

edytuj

Rzeka charakteryzuje się czystą wodą i kamienistym dnem, typowym dla rzek podgórskich. Przebiega przez tereny o wysokich walorach przyrodniczych, w tym przez Park Krajobrazowy Pogórza Przemyskiego. W wodach rzeki występują m.in. pstrąg potokowy, kleń oraz brzana.

Miejscowości nad Wiarem

edytuj

Nad rzeką położone są m.in.:

Zobacz też

edytuj

Przypisy

edytuj
  1. Serwis Nieaktywny, [w:] Encyklopedia PWN [online], Wydawnictwo Naukowe PWN [dostęp 2026-02-28].

Bibliografia

edytuj
  • Słownik geograficzno-krajoznawczy Polski, PWN, Warszawa 1998.
  • Pogórze Przemyskie. Mapa turystyczna, wyd. Compass, Kraków 2020.
  • Kryciński S., Pogórze Przemyskie. Przewodnik, Pruszków 2007.