Turlipini – wędrująca wspólnota heretycka z terenów Île-de-France, istniejąca w drugiej połowie XIV wieku, na czele której stała Jeanne Daubenton. Grupa określała siebie mianem societas pauperum, czyli wspólnotą ubogich, i głosiła doktrynę wolnego ducha. Kościół zarzucał jej niemoralne zachowania, praktyki adamickie oraz millenarystyczne wizje. W latach 1372–1373 wspólnota została wytropiona i zniszczona przez paryską inkwizycję. Nad przeprowadzeniem śledztwa w sprawie turlipinów czuwali król Karol V Mądry i papież Grzegorz XI. Jeanne Daubenton spalono na stosie 4 lipca 1372 roku wraz z ciałem jej towarzysza, który był kaznodzieją wspólnoty. Znaczenie herezji turlipinów odzwierciedla polemika z ich poglądami prowadzona przez teologa Jana Gersona na przełomie XIV i XV wieku[1].

Przypisy

edytuj

Bibliografia

edytuj