Tetrapod

Tetrapod (gr. bizant. τετραπόδιον, cs. тетра́подъ) – niewysoki, prostokątny stolik na czterek nogach, przykrywany materiałem i używany w cerkwi do umieszczania na nim ikon lub innych przedmiotów używanych do celów liturgicznych. Może też służyć za podstawę panichidnika.

Tetrapod z przedmiotami liturgicznymi i artosem

Od analogionu (anałoja) różni się poziomym blatem.

Bibliografia

• Słownik polskiej terminologii prawosławnej, Wydawnictwo Uniwersytetu w Białymstoku, s. 450, ISBN 978-83-7431-738-2 .