Tetradactylus

rodzaj jaszczurek

Tetradactylusrodzaj jaszczurek z podrodziny Gerrhosaurinae w obrębie rodziny tarczowcowatych (Gerrhosauridae).

Tetradactylus
Merrem, 1820[1]
Ilustracja
Przedstawiciel rodzaju – T. seps
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

strunowce

Podtyp

kręgowce

Gromada

zauropsydy

Rząd

łuskonośne

Nadrodzina

Scincomorpha

Rodzina

tarczowcowate

Podrodzina

Gerrhosaurinae

Rodzaj

Tetradactylus

Typ nomenklatoryczny

Tetradactylus chalcidicus Merrem, 1820 (= Chalcides tetradactylus Daudin, 1802)

Synonimy
Gatunki

8 gatunków (w tym 1 wymarły) – zobacz opis w tekście

Zasięg występowania

edytuj

Charakterystyka

edytuj

U gatunków z tego rodzaju charakterystyczna jest stopniowa redukcja kończyn i palców – od dwóch par pięciopalczastych, drobnych i wątłych kończyn u T. seps, przez cztero- (T. tetradactylus), dwu- (przednie u T. eastwoodae) i jednopalczaste (tylne u T. eastwoodae) do prawie całkowitej redukcji kończyn u T. ellenbergeri.

Systematyka

edytuj

Rodzaj zdefiniował w 1820 roku niemiecki botanik i zoolog Blasius Merrem w publikacji własnego autorstwa poświęconej systematyce płazów i gadów[1]. Gatunkiem typowym jest (oznaczenie monotypowe) rózgowiec czteropalcy (T. tetradactylus).

Etymologia

edytuj
  • Tetradactylus: τετρα- tetra- „cztero-”, od τεσσαρες tessares ‘cztery’[11]; δακτυλος daktulos ‘palec’[12].
  • Cicigna: etymologia niejasna, Gray nie podał wyjaśnienia nazwy rodzajowej[2]; Agassiz uważał, że to zmyślona nazwa[13]. Gatunek typowy (oznaczenie monotypowe): Sincus sepiformis Schneider, 1801 (= Lacerta seps Linnaeus, 1758).
  • Saurophis: gr. σαυρος sauros ‘jaszczurka’[14]; οφις ophis, οφεως opheōs ‘wąż’[15]. Gatunek typowy (oznaczenie monotypowe): Lacerta seps Linnaeus, 1758.
  • Caitia (Caetia): etymologia niejasna, Gray nie podał wyjaśnienia nazwy rodzajowej[2]; Agassiz uważał, że to zmyślona nazwa[16]. Gatunek typowy (oznaczenie monotypowe): Caitia africana Gray, 1838.
  • Homodactylus: gr. ὁμως homōs ‘taki sam, razem’[17]; δακτυλος daktulos ‘palec’[12]. Gatunek typowy (oryginalne oznaczenie): Caitia africana Gray, 1838.
  • Pleurostrichus: gr. πλευρα pleura ‘bok’[18]; θριξ thrix, τριχος trikhos ‘włosy’[19]. Gatunek typowy: Sincus sepiformis Schneider, 1801 (= Lacerta seps Linnaeus, 1758).
  • Paratetradactylus: gr. παρα para ‘blisko, obok’[20]; rodzaj Tetradactylus Merrem, 1920. Gatunek typowy (oznaczenie monotypowe): Paratetradactylus ellenbergeri Angel, 1922.

Podział systematyczny

edytuj

Do rodzaju należą następujące gatunki[9]:

  1. Wariant pisowni Caitia Gray, 1838.

Przypisy

edytuj
  1. 1 2 B. Merrem: Versuch eines Systems der Amphibien. Marburg: J.C. Kreiger, 1820, s. 13, 75. (niem.).
  2. 1 2 3 J.E. Gray. A Synopsis of the genera of Reptiles and Amphibia, with a description of some new species. „Annals of Philosophy”. New Series. 10, s. 201, 1825. (ang.).
  3. L.J.F.J. Fitzinger: Neue classification der reptilien nach ihren natürlichen verwandtschaften: nebst einer verwandtschafts-tafel und einem verzeichnisse der reptilien-sammlung des K. K. zoologischen museum’s zu Wien. Wien: J. G. Heubner, 1826, s. 20, 50. (niem.).
  4. J.E. Gray. Catalogue of the Slender-tongued Saurians, with Descriptions of many new Genera and Species. „Annals of natural history”. 1 (5), s. 389, 1838. (ang.).
  5. L.J.F.J. Fitzinger: Systema reptilium. Fasciculus primus, Amblyglossae. Vindobonae: Braumüller et Seidel, 1843, s. 22. (łac.).
  6. J.E. Gray: Catalogue of the Specimens of lizards in the collection of the British museum. London: The Trustees, 1845, s. 51. (ang.).
  7. E.D. Cope. On degenerate types of scapular and pelvic arches in the lacertilia. „Journal of Morphology”. 7 (2), s. 224, 1892. DOI: 10.1002/jmor.1050070204. (ang.).
  8. F. Angel. Sur un lézard d’un genre nouveau de la famille de Gerrhosauridae. „Bulletin du Muséum National d’Histoire Naturelle”. 28, s. 150, 1922. (fr.).
  9. 1 2 P. Uetz & J. Hallermann: Genus: Tetradactylus. The Reptile Database. [dostęp 2024-01-25]. (ang.).
  10. R. Midtgaard: Tetradactylus. RepFocus. [dostęp 2024-01-25]. (ang.).
  11. Jaeger 1959 ↓, s. 260.
  12. 1 2 Jaeger 1959 ↓, s. 75.
  13. Agassiz 1842–1846 ↓, s. 10.
  14. Jaeger 1959 ↓, s. 229.
  15. Jaeger 1959 ↓, s. 175.
  16. Agassiz 1842–1846 ↓, s. 7.
  17. Jaeger 1959 ↓, s. 119.
  18. Jaeger 1959 ↓, s. 201.
  19. Jaeger 1959 ↓, s. 270.
  20. Jaeger 1959 ↓, s. 183.

Bibliografia

edytuj
  • Reptilia. W: L. Agassiz: Nomenclator zoologicus, continens nomina systematica generum animalium tam viventium quam fossilium, secundum ordinem alphabeticum disposita, adjectis auctoribus, libris, in quibus reperiuntur, anno editionis, etymologia et familiis, ad quas pertinent, in singulis classibus. Soloduri: Jent et Gassmann, 1842–1846, s. 1–48. (łac.).
  • H. Dobrowolska: Gady. Warszawa: Państwowe Wydaw. Naukowe, 1981. ISBN 83-01-00957-8.
  • Edmund C. Jaeger, Source-book of biological names and terms, wyd. 3, rewizja 2, Springfield: Charles C. Thomas, 1959, s. 1–316, OCLC 11069271 (ang.).