Stan nadkrytyczny
Stan nadkrytyczny – stan substancji, w którym temperatura i ciśnienie są większe od ciśnienia i temperatury jej punktu krytycznego.

W punkcie krytycznym zanika różnica gęstości między fazą ciekłą a gazową danej substancji oraz napięcie powierzchniowe, więc w stanie nadkrytycznym nie istnieje granica między cieczą a gazem. Z definicji tego stanu wynika, że przez podniesienie ciśnienia nie można skroplić takiej substancji, tak jak jest to możliwe dla gazu (zwanego parą) poniżej temperatury krytycznej.
Właściwości fizyczne substancji znajdujących się w tym stanie (gęstość, lepkość, współczynnik dyfuzji, przenikalność elektryczna) zależą od temperatury i ciśnienia w stopniu znacznie większym niż w stanie ciekłym, ale mniejszym niż w gazowym.
Przykładem występowania stanu nadkrytycznego w warunkach naturalnych jest woda wokół kominów hydrotermalnych, która rozgrzana jest do temperatury wyższej niż temperatura wrzenia, ale ze względu na ciśnienie na dnie morza nie może przejść w stan gazowy[1].
Przypisy
edytuj- ↑ Andrea Koschinsky i inni, Hydrothermal venting at pressure-temperature conditions above the critical point of seawater, 5°S on the Mid-Atlantic Ridge, „Geology”, 36 (8), 2008, s. 615–618, DOI: 10.1130/G24726A.1, Bibcode: 2008Geo....36..615K.