Robert Mueller

Robert S.Mueller

Robert Swan Mueller III (ur. 7 sierpnia 1944 w Nowym Jorku, zm. 20 marca 2026 w Charlottesville[1]) – amerykański prawnik, dyrektor Federalnego Biura Śledczego Stanów Zjednoczonych od 4 września 2001 do 4 września 2013 roku.

Robert Mueller
Ilustracja
Pełne imię i nazwisko

Robert Swan Mueller III

Data i miejsce urodzenia

7 sierpnia 1944
Nowy Jork

Data i miejsce śmierci

20 marca 2026
Charlottesville

Zawód, zajęcie

urzędnik państwowy, prawnik

podpis
Odznaczenia
Army Airborne Basic Parachutist Badge
Brązowa Gwiazda z odznaką waleczności (Stany Zjednoczone)
Purpurowe Serce (Stany Zjednoczone)
Medal Pochwalny Marynarki Wojennej z odznaką waleczności (Stany Zjednoczone)
Meritorious Unit Commendation – baretka wojsk lądowych Medal Służby Obrony Narodowej (Stany Zjednoczone) Medal Służby w Wietnamie
Krzyż Waleczności ze złotą gwiazdą (Rep. Wietnamu)
Medal Republiki Wietnamu za Kampanię
Ranger Tab

Życiorys

edytuj

Wychował się w Filadelfii w stanie Pensylwania. Ukończył St. Paul’s High School w Concord w stanie New Hampshire w 1962 roku[2].

Ukończył Uniwersytet Princeton, uzyskując tytuł licencjata w 1966 roku, oraz Uniwersytet Nowojorski, uzyskując tytuł magistra stosunków międzynarodowych w 1967 roku[2][3].

W latach 1968–1970 służył jako oficer w 3 Dywizji Piechoty Morskiej w Wietnamie[2][3]. Dowodził plutonem piechoty[3]. Został odznaczony m.in. Brązową Gwiazdą, Purpurowym Sercem i wietnamskim Krzyżem Waleczności[2][3].

Po odbyciu służby wojskowej studiował na Wydziale Prawa Uniwersytetu Wirginii, gdzie w 1973 roku uzyskał tytuł doktora nauk prawnych[2][3].

Po ukończeniu studiów pracował jako adwokat procesowy w prywatnej firmie w San Francisco do 1976 roku[3][4]. Następnie rozpoczął pracę w administracji rządowej. W Biurze Prokuratora Generalnego Stanów Zjednoczonych dla Północnego Okręgu Kalifornii w San Francisco, Mueller pełnił funkcję szefa Wydziału Dochodzeń Kryminalnych[3] i zastępcy prokuratora generalnego[4].

W 1982 roku przeniósł się do Bostonu. Zajmował stanowiska szefa Wydziału Dochodzeń Kryminalnych w Biurze Prokuratora Generalnego Stanów Zjednoczonych[4] i zastępcy prokuratora generalnego[3][4]. Badał sprawy dotyczące poważnych oszustw finansowych, terroryzmu, korupcji, handlu narkotykami i prania brudnych pieniędzy[3]. W latach 1988–1989 był wspólnikiem w bostońskiej kancelarii prawnej Hill and Barlow, a następnie powrócił do służby rządowej[3][4].

W 1989 roku został mianowany zastępcą prokuratora generalnego pod przewodnictwem Richarda L. Thornburgha. W 1990 roku został szefem Wydziału Śledczego Departamentu Sprawiedliwości[3][4]. Prowadził procesy byłego panamskiego przywódcy Manuela Noriegi i bossa mafii Johna Gottiego, a także śledztwo w sprawie zamachu bombowego na samolot Pan Am nad Szkocją w 1988 roku[3][4]. W 1991 roku został wybrany do Amerykańskiego Kolegium Prawników Procesowych[3].

W 1993 roku został partnerem w bostońskiej kancelarii prawnej Hale & Dorr, specjalizującej się w skomplikowanych dochodzeniach w sprawie przestępstw finansowych[3].

Od 1995 roku pełnił funkcję starszego prokuratora w Wydziale Zabójstw Prokuratury Okręgowej Dystryktu Kolumbii[3][4]. W 1998 roku został mianowany prokuratorem okręgowym San Francisco, które to stanowisko piastował do 2001 roku[3]. Następnie, od stycznia do maja 2001 roku, pełnił funkcję p.o. zastępcy prokuratora generalnego[3][4].

 
Z prezydentem Georgem W. Bushem, 2008

W latach 2001–2013 był dyrektorem FBI. Był najdłużej sprawującym tę funkcję od czasów J. Edgara Hoovera[5].

17 maja 2017 roku. został mianowany przez Departament Sprawiedliwości specjalnym prokuratorem do nadzorowania federalnego śledztwa w sprawie zarzutów o ingerencję Rosji w wybory prezydenckie w 2016 roku[5]. Na to stanowisko mianował go zastępca prokuratora generalnego Rod Rosenstein(inne języki), ponieważ prokurator generalny Jeff Sessions wycofał się z nadzoru nad śledztwem w tej sprawie z powodu własnych zatajonych kontaktów z rosyjskimi urzędnikami. 3 sierpnia Mueller powołał ławę przysięgłych, która zdecyduje, czy komuś zostaną przedstawione zarzuty w prowadzonym przez niego śledztwie[6].

Życie prywatne

edytuj

Miał żonę Ann, dwie córki oraz troje wnucząt[7].

Przypisy

edytuj
  1. Former special counsel Robert Mueller dies at 81, MS Now reports. CNBC. [dostęp 2026-03-21]. (ang.).
  2. a b c d e Robert Mueller. NNDB. [dostęp 2026-04-05]. (ang.).
  3. a b c d e f g h i j k l m n o p q Robert S. Mueller, III, September 4, 2001- September 4, 2013. FBI.gov. [dostęp 2026-04-05].
  4. a b c d e f g h i Profile: FBI chief Robert Mueller. BBC News, 28.09.2001. [dostęp 2026-04-05]. (ang.).
  5. a b USA: b. dyrektor FBI specjalnym prokuratorem ds. śledztwa ws. powiązań Trump – Rosja. Onet Wiadomości, 2017-05-18. [dostęp 2017-05-18].
  6. Prokurator Robert Mueller powołał specjalną ławę przysięgłych w sprawie Russiangate. wyborcza.pl, 2017-08-03. [dostęp 2017-08-04].
  7. Attorney General Eric Holder Delivers Remarks at the Farewell Ceremony for FBI Director Robert S. Mueller. United States Department of Justice, 1.08.2013. [dostęp 2017-08-04]. (ang.).